สรุปย่อของโมเดล OSI
ที่ชั้น 1 เรามีชั้นกายภาพ, คุณสมบัติทางกายภาพเช่น
Rj-45 ถูกกำหนดไว้ที่ชั้นนี้, ตัวเลือกเช่นข้อกำหนดสายเคเบิล, แรงดันไฟฟ้าและพารามิเตอร์ทางกายภาพอื่น ๆ
จะถูกกำหนดที่ชั้นกายภาพ
ที่ชั้น 2 เรามี data link layer และนี่คือที่อยู่ของ Mac
ฉันจะอธิบายที่อยู่ Mac อย่างละเอียดในอีกสักครู่
ที่เลเยอร์ 3 เรามีที่อยู่
IP และนี่คือที่เราต์การเราต์อยู่ที่เลเยอร์นี้และที่อยู่เช่น IPv4 หรือ IPv6 มีอยู่ที่เลเยอร์ 3
ที่เลเยอร์ 4 เรามีโปรโตคอลเช่น TCP
และ UDP ตอนนี้ข้อมูลบางอย่างถูกครอบคลุมในวิดีโอโมเดล
OSI แต่ที่นี่ฉันจะดูที่เลเยอร์บางอย่างในรายละเอียดเพิ่มเติม
อีเทอร์เน็ตจึงถือกำเนิดขึ้นในปี 1970
ซึ่งสำหรับพวกเราหลายคนดูเหมือนจะนานมาแล้ว
Robert Metcalfe เป็นหนึ่งในผู้ที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาอีเธอร์เน็ต
เขาเริ่มก่อตั้ง บริษัท ชื่อ 3Com
ในปี 2522 ซึ่งต่อมาถูกซื้อโดย
Hewlett-Packard สิ่งสำคัญที่ต้องเข้าใจคืออีเธอร์เน็ตและระบบเครือข่ายยังเด็กมาก
Alexander Graham Bell
ได้คิดค้นระบบโทรศัพท์เป็นจำนวนมากเมื่อหลายปีก่อนนานก่อนที่อีเธอร์เน็ตจะมาถึง
ฉันจะให้บทเรียนประวัติศาสตร์สั้น ๆ แก่คุณ
แต่มันก็คุ้มค่าที่จะรู้ประวัติของอีเธอร์เน็ตเพราะมันอธิบายว่าเราไปถึงที่ที่เราอยู่ในวันนี้ได้อย่างไรมันยังอธิบายแนวคิดบางอย่างที่ยังเกี่ยวข้องกับเครือข่ายของวันนี้
ขณะนี้อยู่ในการใช้งานอีเธอร์เน็ตเดิม
สถาปัตยกรรมเครือข่ายที่ใช้คือโทโพโลยีบัส
ในโทโพโลยีบัสอุปกรณ์แต่ละเครื่องเชื่อมต่อกับสายเคเบิลเส้นเดียวและไคลเอนต์จึงใช้สายสื่อสารหรือบัสร่วมกัน
นี่เป็นแนวคิดที่คล้ายคลึงกับสิ่งที่เราเคยมีในสภาพแวดล้อมโทรศัพท์ซึ่งเรียกว่าสายโทรศัพท์ปาร์ตี้ซึ่งใช้สายเคเบิลเส้นเดียวเพื่อให้บริการโทรศัพท์ในพื้นที่ห่างไกล
ในตัวอย่างนั้นคุณจะมีสายเคเบิลเพียงเส้นเดียวและโทรศัพท์หลายเครื่องจะแขวนสายปาร์ตี้ที่เรียกว่าตอนนี้ก่อนที่คุณจะโทรในสมัยนั้นคุณต้องฟังเพื่อฟังถ้ามีใครพูดอยู่
ดังนั้นก่อนที่คุณจะโทรคุณจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและฟังและตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีใครใช้สาย
เมื่อมีคนโทรไปที่สายโทรศัพท์โทรศัพท์ทั้งหมดที่เชื่อมต่อกับสายปาร์ตี้จะดังขึ้น
และสิ่งเดียวกันนี้เกิดขึ้นในสภาพแวดล้อมอีเธอร์เน็ตเมื่อใช้โทโพโลยีบัส
เมื่อมีการส่งข้อมูลจราจรบนสายเคเบิลนั้นอุปกรณ์ทั้งหมดจะเชื่อมต่อกับบัส
นี่คือโครงสร้างพื้นฐานที่ใช้ร่วมกันและหมายความว่าเมื่ออุปกรณ์ใด ๆ
ในเครือข่ายนั้นส่งปริมาณข้อมูลอุปกรณ์อื่นทั้งหมดที่เชื่อมต่อกับสายเคเบิลเดียวกันจะได้รับปริมาณข้อมูล
เมื่ออุปกรณ์ต้องการพูดหรือสื่อสารอุปกรณ์นั้นจำเป็นต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีอุปกรณ์อื่นพูด
ในการใช้งานดั้งเดิมของอีเธอร์เน็ตเรามีสิ่งที่เรียกว่า 10 base5
หรือที่เรียกว่า thicknet และมันมีขนาดเซ็กเมนต์สูงสุด 500 เมตร
นอกจากนี้ยังมีการใช้งานทางกายภาพอีกอย่างที่เรียกว่า 10base2 หรือที่เรียกว่า thinnet
ซึ่งมีระยะทางสูงสุด 185 เมตร
การติดตั้งใช้งานก่อนหน้านี้ของอีเธอร์เน็ตใช้โทโพโลยีบัสซึ่งหมายความว่าเมื่ออุปกรณ์บนสายเคเบิลส่งสัญญาณอุปกรณ์ทั้งหมดที่เชื่อมต่อกับสายเคเบิลนั้นจะรับสัญญาณ
ตอนนี้เรามาพูดถึงการใช้งาน 10base2 ซึ่งหวังว่าจะช่วยให้คุณเข้าใจถึงสาเหตุที่เราทำสิ่งต่าง ๆ ในอีเทอร์เน็ตวันนี้
โดยพื้นฐานด้วยเหตุผลทางประวัติศาสตร์สิ่งต่าง ๆ จึงถูกทำขึ้นมาในลักษณะที่แน่นอน
ดังนั้น 10base2 ใช้สายเคเบิลโคแอกเซียลหรือ coax มันมีความเร็วสูงสุด
10mbps 10 ใน 10base2 หมายถึงความเร็ว 10mbps, 2 หมายถึงความยาวเซกเมนต์สูงสุด
185 เมตรและฐานคำว่า baseband มากกว่าบรอดแบนด์
ตอนนี้อะไรคือความแตกต่างระหว่างเบสแบนด์และบรอดแบนด์ตอนนี้เบสแบนด์อนุญาตให้สัญญาณเดียวเท่านั้นที่จะข้ามเส้นลวดได้ทุกเวลา
สัญญาณใช้ความถี่ทั้งหมด
บรอดแบนด์ในอีกทางหนึ่งซึ่งในบางกรณีใช้สำหรับเคเบิลทีวีก็ใช้สายโคแอกเชียล
บรอดแบนด์ช่วยให้สามารถส่งสัญญาณได้หลายสัญญาณในช่วงเวลาใดก็ได้
หากคุณมีบริการเคเบิลทีวีซึ่งอนุญาตให้คุณรับสถานีโทรทัศน์เพียงสถานีเดียวซึ่งจะไม่เป็นบริการที่ดีมาก
บรอดแบนด์ในอีกทางหนึ่งอนุญาตให้ส่งสัญญาณหลายสัญญาณผ่านสายเคเบิลโคแอกเซียลเดียวในเวลาใดก็ตาม
ดังนั้นโทรทัศน์บรอดแบนด์อีกครั้งจึงใช้สายโคแอกเซียลซึ่งคล้ายกับสายโคแอกเชียลที่ใช้ในการติดตั้งอีเทอร์เน็ตยุคแรก