Teraz, gdy przyjrzeliśmy się
pokrótce kablom, chciałbym wyjaśnić, jak działają urządzenia sieciowe.
Pierwszym urządzeniem, na które mamy spojrzeć,
jest koncentrator, który jest urządzeniem warstwy 1 w modelu OSI, a
do podłączenia laptopa jako przykładu do kabla skrętki Cat5
z wtyczką RJ-45. port w hubie.
huby nie są dziś zbyt popularne i zostały zastąpione przełącznikami, a
za kilka minut wyjaśnię dlaczego.
Ale na razie załóżmy, że łączysz swój komputer z hubem.
Ważne jest, aby zrozumieć, jak
działa serwer, ponieważ sieć bezprzewodowa działa w taki sam sposób, jak w przypadku centrum fizycznego.
Tak więc, gdy jesteś podłączony do sieci bezprzewodowej, często napotykasz te
same problemy, które napotkasz podczas łączenia się z fizycznym koncentratorem.
Na razie załóżmy, że łączysz komputer fizycznie z koncentratorem, który ma wiele portów, a
tym samym wiele urządzeń może być podłączonych do
koncentratora w tym samym czasie.
Liczba dostępnych portów zależy od modelu koncentratora, ale jak
widać w obu przykładach, koncentrator ma różne
porty, do których można podłączyć urządzenia.
Więc w tej topologii załóżmy, że masz 4 urządzenia podłączone do huba na portach od
1 do 4, ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że koncentrator jest urządzeniem warstwy fizycznej.
Nie jest inteligentny i nie rozumie ram przechodzących przez niego.
Jest to w zasadzie wzmacniacz wieloportowy, który wzmacnia lub powtarza
ramki odbierane na 1 porcie ze wszystkich innych portów.
Jest to po prostu wielostanowiskowy repeater bez inteligencji.
Fizyczna topologia koncentratora to topologia gwiazdy.
W topologii gwiazdy mamy centralne urządzenie,
które w tym przypadku jest koncentratorem, a urządzenia zwisają z tego centralnego urządzenia
jako szprychy, które przypominają szprychy w kole rowerowym.
Każde urządzenie szprychowe jest podłączone do urządzenia centralnego za pomocą własnego kabla, a
cała transmisja lub komunikacja między urządzeniami odbywa się za pośrednictwem urządzenia centralnego.
Innymi słowy, jeśli A chce się komunikować z C, ruch przepłynie przez koncentrator i
nie będzie przepływał bezpośrednio pomiędzy dwoma urządzeniami.
Istniały pewne główne zalety korzystania z koncentratorów i UTP zamiast 10base2.
Pierwszą zaletą jest przerwa w kablu, jeśli kabel zepsułby się w tej
topologii, wpłynąłby tylko na urządzenie A i nie wpłynąłby na resztę sieci.
W 10Base2, jeśli kabel się zepsuł, wpłynąłby na wszystkie urządzenia w tej sieci.
Tutaj jednak inne urządzenia, takie jak C i B, nadal mogą
się komunikować, mimo że kabel jest uszkodzony w urządzeniu A.
Kolejne zalety, które można łatwo rozszerzyć odległości.
Topologia magistrali ma ograniczony rozmiar w środowisku 10baseT, na przykład odległość między
urządzeniem takim jak A i koncentratorem musi wynosić 100 metrów,
ale można zwiększyć odległość, dodając kolejny koncentrator.
Innymi słowy, dodajesz kolejny wzmacniacz wielokrotny i powtarzasz lub regenerujesz sygnał, aby wydłużyć
odległość sieci do odległości większych niż 100 metrów.
W tym przykładzie E może znajdować się 100 metrów od jego piasty, a 2
piasty mogą znajdować się w odległości 50 metrów.
Tak więc w tym przykładzie rozszerzyliśmy sieć dalej
niż ograniczenie o 100 metrów.
Zatem urządzenie E może znajdować się w odległości 100 metrów od
piasty, może to być długość kabla 50 metrów między dwoma koncentratorami, a A może znajdować
się 100 metrów od jego piasty.
Sieć ma teraz długość 250 metrów, co znacznie przekracza
ograniczenie do 100 metrów.
Teraz są ograniczenia liczby
koncentratorów, które można połączyć
w łańcuchy, ale chodzi o to, że można rozszerzyć topologię, dodając do sieci więcej koncentratorów i więcej urządzeń.
Były to zatem ważne powody, aby odejść od
10base2 i 10base5 i zaimplementować sieci UTP lub niesparowane pary przy użyciu koncentratorów.
Kolejną zaletą jest to, że okablowanie UTP jest tańsze i łatwiejsze
w zarządzaniu, a zatem stało się
powszechne używanie w przeszłości hubów i 10baseT zamiast 10base2 lub 10base5.