ในฮับสรุปอยู่ที่ฟิสิคัลเลเยอร์ของโมเดล OSI
พวกเขาไม่ฉลาด
พวกเขาไม่เข้าใจเฟรมที่พวกเขากำลังทำซ้ำพวกเขาเพียงแค่ขยายสัญญาณที่พวกเขาได้รับจากพอร์ตอื่น ๆ ทั้งหมดยกเว้นพอร์ตที่ได้รับ
ฮับใช้งานได้ดี แต่โดยทั่วไปแล้วทุกวันนี้ถูกแทนที่ด้วยสวิตช์
ขณะนี้มีข้อยกเว้นกฎอยู่เสมอ
เครือข่ายไร้สายทำหน้าที่เหมือนฮับถ้าคุณมีเครือข่ายไร้สาย 54 Mbps
ต้องระวังไม่ให้ 54 Mbps โดยเฉพาะหรือถ้าคุณมีเครือข่ายไร้สาย
Mbps ให้ใช้ความระมัดระวังร่วมกันระหว่างอุปกรณ์ทั้งหมดในเครือข่ายไร้สายดังนั้นคุณต้องแบ่งความเร็ว เครือข่ายไร้สายของคุณโดยอุปกรณ์ที่เชื่อมต่อกับจุดเชื่อมต่อ
เครือข่ายไร้สายยังมีปัญหาอื่น ๆ
ซึ่งช่วยลดปริมาณงานได้มากขึ้น แต่คุณธรรมของเรื่องคือเครือข่ายไร้สายทำงานเป็นฮับ
ฮับเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ร่วมกันซึ่งจะดีสำหรับเวลาของพวกเขา
แต่จะช้ามากเมื่อเปรียบเทียบกับสวิตช์ในปัจจุบัน
ดังนั้นฮับล่วงเวลาจึงถูกแทนที่ด้วยบริดจ์และบริดจ์ในทางกลับกันโดยสวิตช์
บริดจ์คืออุปกรณ์เลเยอร์ 2 กล่าวอีกอย่างหนึ่งว่ามันอยู่ที่ชั้นดาต้าลิงค์ของโมเดล
OSI บริดจ์นั้นฉลาดกว่าฮับ
พวกเขาใช้สิ่งที่เรียกว่าตารางที่อยู่ MAC
เพื่อเรียนรู้ว่าอุปกรณ์อยู่ในโทโพโลยี
ดังนั้นมากกว่าเพียงแค่ทำซ้ำสัญญาณและส่งทราฟฟิกจากพอร์ตทั้งหมดโดยไม่เข้าใจ
บริดจ์รักษาตารางที่มีรายการที่อยู่ MAC ที่เรียนรู้ในโทโพโลยีนี้
ดังนั้นในเครือข่ายตัวอย่างของเราเรามี 4 อุปกรณ์ A, B, C
และ D และฮับจะถูกแทนที่ด้วยสะพาน
โทโพโลยียังคงเป็นโทโพโลยีแบบดาว
ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงหลักที่นี่คือฮับถูกแทนที่ด้วยสะพาน
Bridges จัดเก็บที่อยู่ Mac ในตารางที่อยู่
Mac และจัดเก็บในซอฟต์แวร์
สะพานจึงช้ามากเมื่อเปรียบเทียบกับอุปกรณ์สมัยใหม่เช่นสวิตช์
สวิตช์และบริดจ์ทำงานในลักษณะที่คล้ายกันมาก
แต่บริดจ์จะทำการประมวลผลและซอฟต์แวร์ที่สวิตช์ทำการประมวลผลและฮาร์ดแวร์
สวิตช์ใช้สิ่งที่เรียกว่า
ASIC หรือวงจรรวมเฉพาะแอปพลิเคชันซึ่งช่วยให้ปริมาณงานสูงการค้นหาตารางที่รวดเร็วมากและการส่งต่อการจราจรบ่อยครั้งที่อัตราบรรทัด
สะพานเป็นรุ่นก่อน ๆ ของสวิตช์และทำสิ่งต่างๆในซอฟต์แวร์
พวกมันช้ากว่ามาก แต่จากมุมมองของการส่งต่อบริดจ์และเปลี่ยนการรับส่งข้อมูลบนเลเยอร์
ในลักษณะเดียวกันยกเว้นสวิตช์ที่ทำในฮาร์ดแวร์และบริดจ์ทำในซอฟต์แวร์
ดังนั้นสะพานจะทำอย่างไรเมื่อได้รับเฟรม
ดังนั้นในทำนองเดียวกันกับตัวอย่างก่อนหน้านี้
โฮสต์ A กำลังส่งทราฟฟิกไปยังโฮสต์ C ที่อยู่
MAC ของเฟรมคือ A ที่อยู่ปลายทางในเฟรมคือ
C เมื่อบริดจ์บูตบูทขึ้นที่อยู่
MAC ของตารางนั้นว่างเปล่าหรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือไม่มีที่อยู่ MAC ที่เรียนรู้แบบไดนามิก
ที่อยู่ MAC สามารถกำหนดค่าแบบคงที่โดยผู้ดูแลระบบ
แต่ในตัวอย่างนี้สมมติว่าที่อยู่ Mac นั้นจะได้เรียนรู้แบบไดนามิก
ดังนั้นในขณะที่โต๊ะว่างเมื่อเฟรมมาถึงพอร์ต 1 บนบริดจ์ที่ส่งโดยโฮสต์ A ตอนนี้บริดจ์รู้ว่าโฮสต์
A เชื่อมต่อกับพอร์ต 1 และสามารถเพิ่ม MAC address A
ไปยังตารางที่อยู่ MAC และสร้าง การแม็พที่บอกว่า
MAC address A สามารถพบได้บนพอร์ต 1
ดังนั้นตอนนี้จึงได้เรียนรู้ว่า A อยู่ที่ไหนในโทโพโลยี
อย่างไรก็ตามยังไม่ทราบว่า C
อยู่ในทอพอโลยีเนื่องจากข้อมูลนั้นยังไม่อยู่ในตารางที่อยู่ MAC
กล่าวอีกนัยหนึ่งเนื่องจากไม่ทราบว่า C
อยู่ที่ไหนจะส่งเฟรมออกจากพอร์ตทั้งหมดยกเว้นพอร์ตที่จะได้รับเพื่อให้แน่ใจว่า C ได้รับเฟรม
ขณะนี้เนื่องจากเฟรมถูกส่งออกจากพอร์ตทั้งหมดทั้ง B และ
D จะได้รับสำเนาของเฟรม แต่พวกเขาจะวางเพราะเฟรมไม่ได้ถูกกำหนดให้กับพวกเขา
ดังนั้นในคำอื่น ๆ การ์ดเชื่อมต่อเครือข่ายใน NICs ใน
B และ D ของพีซีจะอ่านที่อยู่ MAC
ปลายทางและดูว่ามันถูกลิขิตไว้ที่ C ไม่ใช่ตัวเองดังนั้นจึงปล่อยเฟรม
การ์ดเครือข่ายอินเทอร์เฟซบนโฮสต์ C จะได้รับเฟรมดึงส่วนหัวเลเยอร์ 2
และส่งข้อมูลไปยังโปรโตคอลเลเยอร์สูงและทำเช่นนั้นเพราะที่อยู่
MAC ปลายทางในเฟรมคือ C