ในทำนองเดียวกันกับตัวอย่างก่อนหน้านี้สมมติว่า C ตอบกลับ A
ดังนั้น C ส่งเฟรมไปที่บริดจ์บริดจ์จะอ่านที่อยู่ MAC
ของแหล่งที่มาบนเฟรมแล้วอัปเดตตารางที่อยู่ MAC ด้วยข้อมูลนั้น
ดังนั้นตอนนี้บริดจ์จึงรู้ว่า C อยู่บนพอร์ต 3 เช่นเดียวกับรู้ว่า A
อยู่บนพอร์ต 1 เพราะเรียนรู้จากเฟรมก่อนหน้า
และตอนนี้ไม่เหมือนกับฮับบริดจ์ไม่ได้ส่งต่อเฟรมออกจากพอร์ตทั้งหมด
ที่อยู่ปลายทางในเฟรมคือ A บริดจ์รู้ว่าที่อยู่
MAC A อยู่บนพอร์ต 1 ดังนั้นจึงส่งต่อเฟรมออกจากพอร์ต
1 เท่านั้น
เฟรมจาก C จะออกจากพอร์ต 1
เท่านั้นไม่ได้ส่งออกจากพอร์ต 2 หรือพอร์ต 4 เนื่องจากบริดจ์รู้ว่า A อยู่บนพอร์ต 1
ดังนั้นสิ่งนี้หมายความว่าอะไรเฟรมที่ตามมาทั้งหมดจาก A และ C จะใช้พอร์ต 1 และ 3 เท่านั้นในคำอื่น
ๆ ถ้า A ส่งเฟรมอื่นไปที่ C มันจะออกจากพอร์ต 3
เท่านั้นเพราะนี่คือที่อยู่ MAC ของ A และ C
ตารางที่อยู่ MAC และบริดจ์จะส่งต่อฐานการรับส่งข้อมูลในรายการในตารางที่อยู่ MAC
B และ D ไม่ได้รับเฟรมระหว่าง A และ C อีกต่อไป
เฟรมจาก C ถึง A ที่มาถึงที่พอร์ต 3 จะออกจากพอร์ต 1 และเฟรมจาก
A ถึง c ที่มาถึงที่พอร์ต 1 จะถูกส่งออกจากพอร์ต 3
ดังนั้น A และ C สามารถสนทนาได้อย่างอิสระจาก B และ D
B และ D ไม่ได้รับเฟรมที่ส่งระหว่าง A และ c อีกต่อไป
เฟรมระหว่าง A และ c มีอยู่ระหว่างพอร์ต 1 และ 3
ไม่มีแบนด์วิดท์ถูกใช้ในพอร์ต 2 และ 4 เมื่อมีการส่งข้อมูลระหว่าง A ถึง C
อุปกรณ์ B และ D ไม่ได้รับเฟรมใด ๆ
ที่ส่งระหว่าง A และ C ดังนั้นจึงหลีกเลี่ยงการประมวลผลของเฟรมที่ไม่จำเป็นซึ่งไม่ได้กำหนดไว้สำหรับตนเอง
แบนด์วิดธ์กำลังได้รับการอนุรักษ์อุปกรณ์ไม่ประมวลผลปริมาณการใช้งานโดยไม่จำเป็น
ไม่ได้กำหนดไว้สำหรับพวกเขาและทำให้สะพานมีข้อได้เปรียบที่สำคัญกว่าฮับ
การทำงานล่วงเวลาบริดจ์จะเรียนรู้ว่าที่อยู่ MAC ทั้งหมดอยู่ที่ใดดังนั้นบริดจ์จะได้เรียนรู้ว่า A อยู่ในพอร์ต 1, B อยู่ในพอร์ต
2, C อยู่ในพอร์ต 3 และ D อยู่ในพอร์ต 4
นั่นหมายความว่าการทำงานล่วงเวลา B และ D สามารถมีการสนทนาแยกต่างหากจาก A และ C
การสนทนา 2 รายการไม่ส่งผลกระทบต่อกันและกัน
เฟรมจากการสนทนาแต่ละครั้งไม่รบกวนการสนทนาอื่น
ดังนั้น B และ D สามารถสื่อสารในเวลาเดียวกันกับ
A และ C
ในขณะนี้การดำเนินการต่อกับข้อได้เปรียบของบริดจ์แต่ละพอร์ตคือโดเมนการชน
ดังนั้นการชนกันบนพอร์ต 1 จะไม่ส่งผลกระทบต่อพอร์ต 3
แต่ละอินเตอร์เฟสในบริดจ์เป็นโดเมนที่แยกกัน
ดังนั้นในตัวอย่างนี้เรามี 1234 โดเมนการชนกัน
หาก A และ B กำลังมีการสนทนาและเกิดการชนกันที่พอร์ต 3
จะไม่ส่งผลกระทบต่อ A
และ B ที่พวกเขาจะไม่ทราบด้วยซ้ำว่ามีการปะทะกันในเครือข่าย
ในโทโพโลยีนี้เรามีฮับที่เชื่อมต่อกับพอร์ต 4 ของบริดจ์
ฮับเป็นโดเมนการชนกันครั้งเดียว ดังนั้นการชนใด ๆ
ที่เกิดขึ้นบนฮับจะมีผลกับอุปกรณ์ที่เชื่อมต่อกับฮับ แต่จะไม่ส่งผลกระทบต่ออุปกรณ์อื่น ๆ
ในทอพอโลยี
ดังนั้นหากมีการชนกันบนฮับมันจะส่งผลกระทบต่อโฮสต์ E และโฮสต์
D แต่จะไม่ส่งผลกระทบต่อโฮสต์ A,
C และ
B ปัญหาเกี่ยวกับการชนคือถ้าการชนเกิดขึ้นอุปกรณ์จะต้องถอยออกจากการสุ่ม
ระยะเวลาหนึ่งแล้วพวกเขาจำเป็นต้องลองและเข้าถึงเครือข่ายอีกครั้ง
ดังนั้นหากอุปกรณ์นี้ D และ E
อยู่ในโดเมน collision เดียวแบนด์วิดท์และปริมาณงานที่มีจะต่ำกว่าอุปกรณ์เหล่านี้ซึ่งอยู่ในโดเมน collision
แยกต่างหาก
A, C และ B มีลิงก์เฉพาะที่อยู่ในโดเมนการออกอากาศเดียวและโดเมนการชนกันครั้งเดียว
D
และ E อย่างไรก็ตามกำลังแบ่งปันแบนด์วิดท์เนื่องจากพวกเขาเชื่อมต่อกับฮับ
โฮสต์ A, C และ B อยู่ในโดเมนที่มีการชนกันของข้อมูล
ตอนนี้เป็นสิ่งสำคัญที่ต้องจำไว้ว่าบริดจ์ยังคงเป็นโดเมนออกอากาศเดียวดังนั้นหาก A
ส่งการออกอากาศทุกคนในโทโพโลยีนี้จะได้รับการออกอากาศ
อุปกรณ์ทั้งหมดจะได้รับการถ่ายทอดและในบางกรณีมันก็เป็นเรื่องดี
ในเครือข่ายโดยทั่วไปเราต้องการ จำกัด ทั้งหมดประกอบด้วยปริมาณการออกอากาศ
เมื่อมีการออกอากาศในเครือข่ายมากเกินไปมันอาจทำให้อุปกรณ์ทั้งหมดในเครือข่ายช้าลงและในกรณีที่เลวร้ายที่สุดมันจะนำเครือข่ายของคุณไปที่หัวเข่า
กล่าวอีกนัยหนึ่งเครือข่ายของคุณจะหยุดและไม่ทำงาน
หากคุณมีสิ่งที่คุณเรียกว่าพายุออกอากาศ
บริดจ์ประมวลผลข้อมูลอีกครั้งในซอฟต์แวร์มากกว่าในฮาร์ดแวร์และดังนั้นจึงมีแนวโน้มที่จะช้าเมื่อเปรียบเทียบกับอุปกรณ์เช่นสวิตช์ซึ่งประมวลผลเฟรมในฮาร์ดแวร์
จำนวนพอร์ตบนบริดจ์จะถูก จำกัด เช่นกันเมื่อเปรียบเทียบกับสวิตช์
ในสภาพแวดล้อมของวันนี้สวิตช์เปลี่ยนสะพานเป็นหลัก
แต่คุณควรตระหนักว่าบริดจ์และสวิตช์ทำงานในลักษณะที่คล้ายกันมาก
ดังนั้นโดยสรุปบริดจ์เป็นอุปกรณ์เลเยอร์ 2 ในโมเดล
OSI
หรืออีกนัยหนึ่งมันทำงานที่ดาต้าลิงค์เลเยอร์มันฉลาดกว่าฮับเพราะมันมีตารางที่อยู่ MAC และเรียนรู้ว่าที่อยู่
MAC นั้นอยู่ที่ไหนและเพิ่มที่อยู่
MAC เหล่านั้น ไปยังตารางที่อยู่ MAC
และสามารถตัดสินใจได้อย่างชาญฉลาดว่าจะส่งต่อปริมาณข้อมูลที่เรียนรู้และบรรจุอยู่ในตารางที่อยู่ MAC ได้อย่างไร
ฮับเป็นอุปกรณ์ทางกายภาพที่ทำซ้ำสัญญาณออกจากพอร์ตทั้งหมดยกเว้นพอร์ตที่รับปริมาณข้อมูล
สะพานจะทำให้เฟรมไหลออกจากพอร์ตทั้งหมดเมื่อไม่ทราบว่าจะส่งเฟรมไปที่ใด
กล่าวอีกนัยหนึ่งมันไม่มีการเรียนรู้ที่อยู่ MAC ปลายทาง
นอกจากนี้ยังจะส่งสัญญาณออกอากาศจากทุกพอร์ต
ดังนั้นแต่ละพอร์ตบนบริดจ์จึงเป็นโดเมนที่แยกกัน แต่บริดจ์ยังคงเป็นโดเมนการออกอากาศเดียว