มี 2 วิธีหลักที่เราต์เพิ่มเข้าไปในตารางเส้นทางหรือเราเตอร์
วิธีแรกในการใช้เส้นทางแบบคงที่ซึ่งผู้ดูแลระบบเพิ่มเส้นทางไปยังตารางเส้นทางและวิธีที่สองคือการใช้โปรโตคอลเส้นทางแบบไดนามิก
ดังนั้นด้วยเส้นทางแบบคงที่คุณในฐานะผู้ดูแลระบบกำลังเพิ่มเส้นทางไปยังตารางเส้นทาง
ข้อได้เปรียบของวิธีนี้คือไม่มีค่าใช้จ่ายในเครือข่ายซึ่งเป็นวิธีที่ไม่มี
keepalives หรือการปรับปรุงการกำหนดเส้นทางคงที่ที่ส่งระหว่างเราเตอร์
RIP หรือโปรโตคอลข้อมูลเส้นทางซึ่งเป็นโปรโตคอลเส้นทางเก่าส่งตารางเส้นทางทั้งหมดทุก 30
วินาที
ดังนั้นเมื่อใช้เส้นทางคงที่มากกว่า RIP นั้นค่าใช้จ่ายจะถูกลบออก
โปรโตคอลการกำหนดเส้นทางที่ทันสมัยกว่าเช่น EIGRP
และ OSPF จะลบการอัปเดตคงที่ที่เกิดขึ้นใน RIP
ทุก 30
วินาที แต่พวกเขายังคงส่งข้อความทักทายและเครือข่ายบนเครือข่ายที่ใช้แบนด์วิดท์
ด้วยสแตติกเราต์ที่ถูกลบ แต่ข้อเสียที่สำคัญของสแตติกเราต์คือคุณในฐานะผู้ดูแลระบบต้องอัพเดตตารางการเราต์ซึ่งอาจทำงานได้มากถ้าคุณมีเครือข่ายขนาดใหญ่
เส้นทางสแตติกไม่ได้ถูกนำไปใช้กับการเปลี่ยนแปลงบัญชีในเครือข่ายของคุณโดยอัตโนมัติในฐานะผู้ดูแลระบบจะต้องอัพเดทตารางเส้นทางบนเราเตอร์หรือเราเตอร์หลายตัวด้วยตนเอง ผู้ดูแลระบบเพื่อให้ทุกอย่างอัปเดต
เส้นทางแบบคงที่ไม่ได้ปรับขนาดเมื่อเครือข่ายมีขนาดใหญ่
จำนวนงานที่เกี่ยวข้องกับการทำให้ตารางการเราต์อัพเดตด้วยตนเองนั้นยอดเยี่ยมเกินไปโดยเฉพาะเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงโทโพโลยีจำนวนมาก
เส้นทางแบบสแตติกไม่ได้อัพเดตตารางการเราต์เมื่อโทโพโลยีเปลี่ยนแปลงในกรณีส่วนใหญ่
ขณะนี้มีการกล่าวว่าเป็นไปได้ที่จะตรวจสอบที่อยู่ IP และตัวอย่างเช่นในการลบเส้นทางออกจากตารางเส้นทางหากที่อยู่
IP ไม่สามารถใช้งานได้อีกต่อไป
ดังนั้นจึงเป็นไปได้ที่จะใช้ตัวเลือกแบบไดนามิกบางอย่างกับเส้นทางคงที่ แต่ค่าใช้จ่ายยังคงมีขนาดใหญ่และเส้นทางแบบคงที่จะยุ่งยากในเครือข่ายขนาดใหญ่
ตอนนี้เส้นทางสแตติกยังคงใช้ในเครือข่ายจำนวนมากในวันนี้ตัวอย่างที่พบบ่อยที่สุดคือเส้นทางสแตติกเริ่มต้นที่บ้านของคุณ
DSL หรือเคเบิลหรือไฟเบอร์เราเตอร์จะมีเส้นทางเริ่มต้นไปยังผู้ให้บริการของคุณ
ดังนั้นเราเตอร์ในบ้านของคุณไม่ทราบเส้นทางในอินเทอร์เน็ตมันแค่ส่งต่อการจราจรไปยัง ISP ของคุณเส้นทางเริ่มต้นในตารางเส้นทางของเราเตอร์จะบอกเราเตอร์เมื่อคุณไม่มีเครือข่ายเฉพาะสำหรับการรับส่งข้อมูล
ตารางเส้นทางเพียงแค่ส่งแพ็กเก็ตไปยังเราเตอร์ที่กำหนดค่าเป็นเกตเวย์เริ่มต้นหรือเกตเวย์สุดท้ายของคุณ
ดังนั้นเมื่อคุณกำหนดค่าเส้นทางเริ่มต้นบนเราเตอร์คุณจะชี้ไปที่เราเตอร์อื่นซึ่งหมายความว่าเราเตอร์นั้นจะส่งทราฟฟิกนั้นไปยังเกตเวย์เริ่มต้นนั้นเมื่อไม่มีเส้นทางที่เฉพาะเจาะจงมากขึ้นในตารางเส้นทาง