Trzecią kategorią protokołów routingu jest Advanced Distance Vector.
Teoretycznie protokół EIGRP lub Enhanced Interior Gateway wykorzystuje najlepsze protokoły routingu odległości i łączy
i łączy je w jeden protokół routingu. Można zauważyć,
że protokół EIGRP
jest opisany jako hybrydowy protokół routingu, w którym łączy elementy zarówno wektora odległości,
jak i połączyć stan w
jeden protokół routingu.
To nie do końca prawda, a w filmach EIGRP omówimy
to dużo bardziej szczegółowo.
Teoretycznie EIGRP wykorzystuje najlepszy wektor odległości i jest bardzo łatwy do skonfigurowania.
Można skonfigurować EIGRP na routerze jako przykład, używając tylko 2
komend, dzięki czemu jest on bardzo łatwy do skonfigurowania w taki sam
sposób, jak RIP w przeszłości był łatwiejszy do skonfigurowania.
Protokół EIGRP tworzy jednak relację sąsiedztwa w podobny sposób, aby
łączyć protokoły routingu stanu, takie jak protokół OSPF.
W przeciwieństwie do protokołów routingu wektora odległości, takich jak
RIP, które nie tworzą relacji sąsiedzkich.
EIGRP tworzy relacje sąsiada.
Tak więc, teoretycznie, najlepsze jest wykorzystanie zarówno wektora odległości,
jak i stanu łącza i połączenie ich w jeden
protokół routingu, który daje moc protokołu routingu stanu
łącza z łatwą konfiguracją protokołu routingu wektora odległości.
wadą EIGRP jest to, że jest to właściwość Cisco, więc
jeśli nie korzystasz z czystej sieci Cisco, możesz wybrać inny
protokół routingu, taki
jak OSPF, jeśli jednak wszystkie twoje urządzenia są urządzeniami
Cisco EIGRP to bardzo dobry wybór.
Konfiguracja jest bardzo
łatwa, bardzo szybko aktualizuje się i jest dobrym
wyborem dla większości sieci korporacyjnych, które mają tylko urządzenia Cisco.