เพียงเตือนความจำอีกครั้งเกี่ยวกับคำพูดช่วยให้เราสามารถเพิ่มคำอธิบายในรายการควบคุมการเข้าถึงเพื่อให้พวกเขาเข้าใจได้ง่ายขึ้นด้วยการเข้าถึงน้อยลงเพราะพวกเขาสามารถซับซ้อนได้ถ้าคุณมี ACL
10 บรรทัดหรือ 20 บรรทัด
สิ่งสุดท้ายที่คุณต้องการทำคือถอดรหัสสิ่งที่ตั้งใจจะทำ
ดังนั้นการเพิ่มคำพูดทำให้สามารถติดตามได้ง่ายขึ้นและเข้าใจการพิมพ์รายการเข้าถึง C'mon
ดี Misratah
แสดงให้ฉันเห็นรายการเข้าถึงที่กำหนดค่าและในขณะนี้คุณสามารถเห็นว่ามีรายการเข้าถึงที่มีหลายสายที่พวกเขาในตัวเองไม่ได้มีความหมายอะไรมากไปกว่าการทำ
มาสร้างรายการเข้าถึงมันเป็นรายการเข้าถึงห้ารายการที่พวกเขาพูดเช่น 10 1 2 ถึง 1
แต่ตอนนี้สิ่งที่คุณทำได้คือคุณสามารถพูดได้ว่า access list ห้า Ramshaw และตอนนี้คุณสามารถพูดถึง 100
ตัวอักษร
ดังนั้นสิ่งที่เป็นไปตามที่เจ้านาย X-ists แลกเปลี่ยนเซิร์ฟเวอร์หรืออะไรก็ตามที่คุณตัดสินใจ
ตอนนี้การเติมเงินที่มาในรายการ
X-ists ไม่ได้แสดงคำพูดนั้น แต่ไม่เหมือนกับว่าฉันทำรายการ C'mon
รายการการเข้าถึง Inkley
สังเกตว่าคำพูดนั้นปรากฏในรายการเข้าถึงซึ่งทำให้ง่ายต่อการดูว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันสามารถสร้างอีกบรรทัดที่อดีตนักมวยปล้ำ Salita Exorcist 5 Tumut
จากนั้นฉันก็สามารถสร้างสิ่งเลียนแบบได้
และตอนนี้การทำแบบเดียวกันก็เกิดขึ้นอีกครั้งแสดงการเรียกใช้งานท่อ
CLEET Exorcist ช่วยให้ฉันเห็นแต่ละบรรทัดในรายการเข้าถึงและมันเป็นคำพูดที่เกี่ยวข้อง
หลักเกณฑ์บางประการเกี่ยวกับรายการเข้าถึงส่วนใหญ่ด้านบนของรายการเข้าถึงระบุสิ่งที่สามารถกรองได้
กล่าวอีกนัยหนึ่งมาตรฐานการเข้าถึงข้อมูลสามารถทำได้เฉพาะบนที่อยู่ IP หรือเครือข่ายรายการการเข้าถึงเพิ่มเติมสามารถกรองได้ทั้งที่ต้นทางและที่อยู่ปลายทางหมายเลขพอร์ตต้นทางและปลายทางและตัวเลือกอื่น
ๆ ที่เกี่ยวข้องกับโปรโตคอล
IP
ดังนั้นรายการการเข้าถึงแบบขยายจึงมีประสิทธิภาพมากกว่า
ลำดับของการประมวลผลก็มีความสำคัญเช่นกัน
คุณควรวางงบเฉพาะของคุณก่อนถ้าคำสั่งแรกของคุณกระทำใด ๆ และคำสั่งที่สองของคุณถูกปฏิเสธโฮสต์
10 1 1 1
วินาทีคำสั่งปฏิเสธจะไม่เกี่ยวข้องเนื่องจากคำสั่งแรกของคุณบอกว่าอนุญาตให้จำรายการควบคุมการเข้าถึงหรือกระบวนการจากบนลงล่าง
หากมีการแข่งขันในบรรทัดบรรทัดที่ตามมาทั้งหมดจะถูกละเว้น
ดังนั้นฉันอนุญาตให้มีการจับคู่ใด ๆ และทราฟฟิกทั้งหมดรวมถึงทราฟฟิกจากโฮสต์ 10:01 จะได้รับอนุญาตหนึ่งอันและบรรทัดที่สองปฏิเสธโฮสต์
10 ตัวต่อตัวจะถูกละเว้น
อย่าลืมว่ามีการปฏิเสธโดยนัยในตอนท้ายของทุกรายการการควบคุมการเข้าถึงเว้นแต่คุณจะอนุญาตสิ่งที่จะถูกปฏิเสธอย่างชัดเจน
สามารถเข้าถึงรายการเข้าถึงได้เพียงรายการเดียวเท่านั้นต่อทิศทางต่อโปรโตคอล
กล่าวอีกนัยหนึ่ง IP เวอร์ชัน 4 ACL สามารถถูกผูกเข้าหรือออกตามส่วนต่อประสาน
คุณไม่จำเป็นต้องจัดเตรียมรายการการเข้าถึงขาเข้าบนอินเทอร์เฟซเดียวกับที่คุณสามารถมีหนึ่งในและหนึ่งออก
ดังที่ฉันได้แสดงให้เห็นแล้วหากคุณพยายามผูกรายการการเข้าถึง IP
สองรายการที่เข้ามาในอินเทอร์เฟซเดียวกันรายการที่สองจะแทนที่รายการแรก
ดังนั้นคุณควรวางรายการการเข้าถึงของคุณไว้ที่ไหน
ตอนนี้แนวปฏิบัติที่ดีที่สุดจาก Cisco คือการวาง ACLC ที่มีความสำคัญใกล้กับปลายทางมากที่สุด
และสาเหตุของสิ่งนี้คือคุณไม่สามารถจับคู่โปรโตคอลเฉพาะได้
ตอนนี้ในโลกแห่งความเป็นจริงการใช้งาน HLL ส่วนใหญ่จะใช้รายการเข้าถึง
IP แบบขยายเนื่องจากความจริงที่ว่าคุณสามารถกรองตามที่อยู่ IP ต้นทางและปลายทางรวมถึงพอร์ตต้นทางและปลายทางเป็นต้น
ในขณะที่รายการควบคุมการเข้าถึง IP ที่ได้รับการจดสิทธิบัตรคุณสามารถทำได้โดยอิงตามที่อยู่ต้นทาง
ดังนั้นในตัวอย่างนี้หากคุณไม่ต้องการให้ 10 1 ต่อ 1 เชื่อมต่อกับเซิร์ฟเวอร์
10 1 ถึง 1 คุณสามารถผูกรายการเข้าถึง IP มาตรฐานได้ทั้งขาเข้าหรือขาออกสำหรับขาออกและหรือขาเข้าหนึ่งหรือสองหรือขาออกและอาร์ตี้
.
หากคุณตัดสินใจที่จะผูกรายการเข้าถึงปฏิเสธโฮสต์นี้ขาเข้าและหรือหนึ่งคุณจะไม่เพียงปฏิเสธ 10 1 1 1 เข้าถึงเซิร์ฟเวอร์
แต่คุณจะปฏิเสธการเข้าถึงโฮสต์ไปยังส่วนอื่น ๆ ทั้งหมดของเครือข่ายเพราะเธอไม่สามารถระบุปลายทาง แต่ เฉพาะแหล่งที่มาหากคุณผูกรายการเข้าถึงใน
Bonan หรือโฮสต์ที่ปฏิเสธหนึ่ง 10 1 1
คุณจะปฏิเสธว่าโฮสต์นั้นเข้าถึงทุกส่วนของเครือข่ายดังนั้นนี่จะไม่เหมาะสำหรับการผูกรายการการเข้าถึงนั้น
หากคุณวางระเบิดรายการการเข้าถึงขาออกและหรืออย่างใดอย่างหนึ่งบอกว่าปฏิเสธโฮสต์ 10 ตัวต่อตัวโฮสต์จะได้รับอนุญาตให้เข้าถึงโฮสต์นี้
อีกครั้ง 10:01 หนึ่งจะถูกปฏิเสธการเข้าถึงเครือข่ายนี้
เครือข่ายนี้รวมทั้งเครือข่ายนี้เพราะคุณสามารถปฏิเสธที่อยู่ของแหล่งที่มาอีกครั้งด้วยรายการเข้าถึง IP
มาตรฐานที่ไม่ได้อยู่ในปลายทางหรือหมายเลขพอร์ต
หากคุณตัดสินใจที่จะผูกรายการเข้าถึงขาเข้าและหรือโฮสต์ 10:01
จะมีการเข้าถึงเครือข่ายนี้เช่นเดียวกับเครือข่ายนี้ แต่จะไม่สามารถเข้าถึงเครือข่ายนี้หรือเครือข่ายนี้เพื่อที่จะไม่ทำงาน .
และสุดท้ายถ้าคุณตัดสินใจผูกรายการ access outbound บน rt ซึ่งเป็นสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดในการวาง access
list เพราะคุณจะปฏิเสธ host 10 one one one
เข้าถึงเซิร์ฟเวอร์ที่คุณไม่ปฏิเสธการเข้าถึง host ใด ส่วนอื่น ๆ
ของเครือข่ายและคุณจะทำสิ่งที่คุณกำหนดให้สำเร็จ
อย่างไรก็ตามด้วยการเข้าถึงรายการ IP แบบขยายข้อเสนอแนะคือการวางรายการเข้าถึงให้ใกล้เคียงกับแหล่งที่มาที่สุด
เหตุผลนี้คือคุณสามารถจับคู่โปรโตคอลที่เฉพาะเจาะจงและที่อยู่ปลายทางที่เฉพาะเจาะจง
ดังนั้นหากคุณเขียนรายการเข้าถึงขาเข้าและหรือคุณสามารถปฏิเสธโฮสต์นี้ 10 1 1 1 เข้าถึงโฮสต์นี้
10 1 ต่อ 1 แต่อนุญาตให้โฮสต์นี้เข้าถึงส่วนอื่น ๆ ของเครือข่ายและทำให้คุณบรรลุสิ่งที่คุณกำหนด
ทำ.
และตัวอย่างนี้จะมีประสิทธิภาพมากขึ้นกว่าตัวอย่างก่อนหน้านี้เพราะคุณจะปฏิเสธการรับส่งข้อมูล
ณ จุดนี้แทนที่จะกำหนดเส้นทางไปยังทุกที่ทั่วทั้งเครือข่ายไปยังหรือถูกทิ้ง
ดังนั้นคุณจึงขยายรายการเข้าถึง IP มีความยืดหยุ่นมากขึ้นและมีประสิทธิภาพมากขึ้นและมีแนวโน้มที่จะถูกใช้ในโลกแห่งความเป็นจริงมากขึ้น