‫เอาล่ะ มาเติมค่าที่หายไปกันเถอะ
‫ดังนั้นเราจะไปที่นี่เล็กน้อยสำหรับค่าที่หายไปทั้งหมด
‫สวยงาม.
‫และเรามีค่าที่ขาดหายไปเล็กน้อยที่นี่
‫สิ่งที่เราสามารถทำได้ ฉันคิดว่าเราจะทำค่าตัวเลขที่หายไปก่อน
‫เลยเอามาลงไว้ที่นี่
‫หัวเรื่องเล็กอีกอันแล้วเราจะว่ากัน โอ้ เรามาเปลี่ยนสิ่งนี้เป็นข้อสองกันเถอะ
‫เพราะฉันชอบความสวยงาม และเราจะเติมค่าตัวเลขที่หายไปก่อน
‫มหัศจรรย์.
‫ตอนนี้เราจะตรวจสอบได้อย่างไรว่าคอลัมน์ใดเป็นตัวเลขและคอลัมน์ใดไม่ใช่ตัวเลข
‫ดังนั้นสิ่งที่เราอาจจะทำ
‫โปรดจำไว้ว่าเป็นประเภทวันที่สตริง
‫เราเคยทำแบบนั้นมาก่อน
‫เราวนผ่าน data frame ของเราตรงนี้
‫เราอาจกด shift เข้าไปที่นั่นได้
‫มันอยู่ที่ไหน?
‫String D-type ก็เช่นกัน
‫มีอีกอันที่คุณอาจเดาได้
‫นอกจากนี้ยังมีประเภทข้อมูลที่เป็นตัวเลข
‫อยู่บนนี้หรือเปล่า?
‫เลขที่
‫อาจจะอยู่ที่นี่ถ้าเราไป
‫นี่คือตัวเลข
‫ไปเลย.
‫ตรวจสอบว่าอาร์เรย์ที่ให้มาหรือประเภท d เป็นตัวเลข d คูณ เนื่องจากเราต้องการกรอกข้อมูลที่เป็นตัวเลข
‫เราต้องการทราบว่าคอลัมน์ใดเป็นตัวเลข
‫มาวนซ้ำเนื้อหาป้ายกำกับสี่รายการในรายการเทมเพลต
‫เราจะวนซ้ำชื่อคอลัมน์และสิ่งที่แต่ละคอลัมน์ประกอบด้วย
‫และเรากำลังจะไปถ้าประเภทจุด API
‫DOT คือข้อมูลตัวเลข
‫มันสมเหตุสมผลหรือไม่?
‫สิ่งที่เราต้องใส่ในนี้ถ้าเนื้อหาใช่
‫หากเนื้อหาในคอลัมน์เป็นตัวเลข เราต้องการพิมพ์ฉลาก
‫มันจะเป็นชื่อของคอลัมน์
‫มหัศจรรย์.
‫ลองตรวจสอบหนึ่งในเหล่านี้
‫เราเขียนพวกนี้ลงตรงนี้ เพื่อให้เรารู้ว่ามันเป็นตัวเลข
‫แต่ลองดูเพื่อความสนุกรุ่น I ด..
‫มหัศจรรย์.
‫ดังนั้นเขาจะเป็นนางแบบ I. ง. หรือจริงๆแล้วเราสามารถตรวจสอบได้ว่ามันคืออะไร
‫รหัสรุ่นระบุสำหรับรุ่นเครื่องเฉพาะของคุณ คำอธิบายรุ่น EFI
‫สวยงาม.
‫โอเค นี่คือประเภทตัวเลขของเรา
‫และตอนนี้สิ่งที่เราอาจทำคือค้นหาว่าค่าใดในค่าเหล่านี้มีค่าที่ขาดหายไปเมื่อเน้นที่ช่วงเวลาหนึ่งมากขึ้น
‫เราต้องการเติมคอลัมน์ตัวเลขที่ขาดหายไปด้วยการตรวจสอบค่าบางคอลัมน์ว่าคอลัมน์ตัวเลขใดมีค่าว่าง
‫ทีนี้เราจะทำสิ่งนี้ได้อย่างไร?
‫ก่อนอื่น เริ่มจากเนื้อหาป้ายกำกับสี่รายการ
‫เราจะเขียนสิ่งที่เราทำก่อนรายการ DF temp และตอนนี้เราต้องการไป
‫หากประเภท PDB API DOT เป็นตัวเลข
‫ฉันพยายามทำแท็บ แต่มันมีตัวเลือกมากเกินไป
‫เป็นเนื้อหาประเภทตัวเลข
‫มหัศจรรย์.
‫แล้วสิ่งที่เราอาจต้องทำคือตรวจสอบว่ามีคุณลักษณะหรือฟังก์ชันในแพนด้าที่เรียกว่าเป็นโมฆะ
‫ดังนั้นถ้าเราไป PD จะเป็นโมฆะ
‫แพนด้าไม่ใช่
‫ไปเลย.
‫ดังนั้นสิ่งนี้จะตรวจจับค่าที่ขาดหายไปสำหรับอาร์เรย์เช่นอ็อบเจ็กต์
‫เราสามารถทำได้โดยแพนด้ามีเนื้อหาเป็นโมฆะ
‫นั่นคือสิ่งที่เราต้องการ
‫เราทำคำสั่ง if อื่นที่นี่
‫ดังนั้น PD จึงเป็นโมฆะ
‫เท่านี้ก็จะได้ไป
‫มีค่า null ในเนื้อหาหรือที่รู้จักในคอลัมน์ทั้งคอลัมน์หรือไม่?
‫มีค่า Null หรือไม่?
‫แต่เราต้องทำให้แน่ใจว่านี่เป็นผลรวมทั้งหมด
‫ดังนั้นหากมีค่าว่างใด ๆ
‫ดังนั้นหากค่านี้มากกว่าศูนย์ เราต้องการพิมพ์ฉลาก
‫สิ่งนี้ควรบอกเราว่าคอลัมน์ใดไม่มีค่า
‫ไม่เป็นไร.
‫ตอนนี้เรารู้แล้วว่าคอลัมน์ใดเป็นคอลัมน์ตัวเลขที่ไม่มีค่า เราก็ทำได้
‫เติมพวกเขาด้วยบางสิ่งบางอย่าง
‫สิ่งที่เราทำได้คือเติมแถวตัวเลขด้วยค่ามัธยฐาน
‫อืม.
‫แล้วเราจะทำอย่างนั้นได้อย่างไร?
‫แค่นี้เราก็รับได้
‫เราจะคัดลอกสิ่งนี้ลงที่นี่
‫เอาล่ะ เราจะไปเติมแถวตัวเลขถ้าค่ามัธยฐาน
‫มหัศจรรย์.
‫แต่มีอีกอย่างหนึ่งที่เราต้องทำจริงๆ และไปที่นี่
‫คุณไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้น แต่เราจะทำมันต่อไป
‫และฉันจะเขียนมันออกไปก่อน เพราะเราจะเพิ่มคอลัมน์ไบนารีที่บอกเราว่าข้อมูลหายไปหรือไม่
‫ความคิดเห็นนั้นยาวไปหน่อย แต่นั่นไม่สำคัญ
‫ทำไมคุณถึงคิดว่าเราจะทำเช่นนี้?
‫ฉันจะให้คุณคิดเกี่ยวกับมันในขณะที่เราทำและเราจะไปที่นี่
‫ตอนนี้ PD พอใจแล้ว
‫มหัศจรรย์.
‫แล้วสิ่งที่เราจะทำที่นี่คือการเติมค่าตัวเลขที่ขาดหายไปด้วยป้ายกำกับ DF ชั่วคราว ขนาดกลาง เท่ากับเนื้อหา
‫พวกเขาจะกรอกเนื้อหาจุดสื่อ
‫ใคร?
‫เราสร้างขึ้นจากสิ่งที่เราเคยทำมาก่อน แต่เราเพิ่มขั้นตอนใหม่สองขั้นตอนที่นี่ก่อนที่เราจะกด shift และ enter
‫เกี่ยวกับเรื่องนี้ เรากำลังขัดต่อกฎของเรา
‫ถ้า F และเร็วกว่าโค้ด ผมอยากให้คุณคิดว่าทำไมเราถึงใส่คอลัมน์นี้ที่นี่
‫คุณอาจจะถามเราว่า ทำไมเราถึงเติมค่ามัธยฐานลงไป?
‫ทำไมไม่เป็นหลัก?
‫เหตุผลที่เราเพิ่มคอลัมน์นี้ตรงนี้ก็เพราะว่าถ้าเราเติมข้อมูลที่ขาดหายไปทั้งหมดด้วยค่ามัธยฐาน
‫ก็อาจมีเหตุผลสำหรับค่าที่หายไปนั้นอยู่ที่นั่น
‫เรากำลังเก็บข้อมูลนั้น
‫ความจริงที่ว่าตัวแปรนั้นหายไปโดยการเพิ่มคอลัมน์ซึ่งจะเป็นจริงหรือเท็จหากขาดหายไปหรือไม่
‫นั่นหมายความว่า หากเราพบแถวที่มีค่า ID ผู้ประมูลที่ขาดหายไป จากนั้นเราเติมด้วยค่ามัธยฐานของคอลัมน์แนวคิดการประมูล
‫จะมีคอลัมน์ที่ส่วนท้ายสุดของดาต้าเฟรมของเราซึ่งบอกว่าจริง ซึ่งโดยพื้นฐานแล้วจะเป็นศูนย์
‫หรืออย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งบอกเราว่า เฮ้ เราเติมแถวรหัสผู้ประมูลนี้ แต่เดิมแถวนั้นหรือแถวนี้ไม่มีค่านี้
‫เรากำลังเก็บข้อมูลนั้น
‫เรากำลังเก็บข้อมูลนั้นว่ากลุ่มตัวอย่างนั้นไม่มีรหัสผู้ประมูลในชุดข้อมูล
‫เราจึงเก็บข้อมูลนั้นไว้ที่นั่น แต่แล้วเราก็เติมมันด้วยค่ามัธยฐาน
‫และคุณอาจจะถามว่าทำไมค่ามัธยฐานใช่ไหม?
‫ทำไมไม่เป็นกลาง?
‫เหตุผลก็คือ เพราะค่ามัธยฐานแข็งแกร่งกว่าค่าเฉลี่ย
‫และคุณอาจสงสัยว่าค่ามัธยฐานแข็งแกร่งกว่าค่ากลางหมายความว่าอย่างไร
‫สิ่งสำคัญคือ เมื่อคุณใช้ค่าเฉลี่ย เมื่อเรามีค่าต่างกันมากมาย เราจึงมีค่า
‫412,000 ค่าหลัก ของค่าต่างๆ จำนวนมากสามารถอ่อนไหวต่อค่าผิดปกติได้มาก
‫ให้ฉันสาธิตด้วยตัวอย่างคร่าวๆ
‫เพื่อแสดงให้เห็นว่าค่ามัธยฐานแข็งแกร่งกว่าหลักอย่างไร
‫และเราเพิ่งเรียกใช้เซลล์นี้
‫เราจะมาดูกันว่าเกิดอะไรขึ้นกับสิ่งนั้นในอีกสักครู่
‫และผมแค่อยากให้คุณยกตัวอย่างว่าทำไมเราอาจใช้ค่ามัธยฐาน
‫คุณอาจกำลังค้นหาสิ่งนี้โดยใช้ค่ามัธยฐานเหนือ main
‫นั่นอาจเป็นส่วนขยายบางอย่าง
‫คุณหาข้อมูลที่นั่นได้ แต่เราไปที่นี่แล้วไปหลักสิบเท่ากับ NP ตก
‫นี่จะทำอะไร.
‫เรากำลังสร้างอาร์เรย์หนึ่งพันยาวด้วยค่า 100
‫สมมุติว่ามี 1,000 คน
‫ทำไมเราถึงเรียกมันว่าสิบนี้?
‫ดังนั้น 100
‫หลายร้อย.
‫มีหนึ่งพันคน แต่ละคนมีเงิน 100 ดอลลาร์ จากนั้นเราจะสร้างคนด้วยเงินแสนล้าน
‫สมมุติว่าในจำนวนคนนับพันนั้น บิล เกตส์เพิ่งเดินเข้ามา และเขามีเงิน 1,000,000,000 ดอลลาร์ในกระเป๋าของเขา
‫ดังนั้นเราจะไม่ไปสิบ
‫เราต้องการหลายร้อย
‫มีคนเป็นพันคนที่มีเงิน $100
‫แต่ตอนนี้ บิล เกตส์ เข้ามาแล้ว และเขามีพันล้าน
‫นั่นคือศูนย์เก้าตัว
‫พระเจ้าของฉัน.
‫นั่นเป็นศูนย์จำนวนมาก
‫หนึ่งสองสาม.
‫ทำได้ดี.
‫ตกลง.
‫สิ่งที่เราจะทำตรงนี้คือเพิ่มหลักร้อย จากนั้นเราจะล้างหลักแสนล้าน จากนั้นเราจะได้ค่ามัธยฐานว่างหลักร้อย
‫จากนั้นเราจะไปอยู่ในค่ามัธยฐานหลักแสนล้าน
‫ที่เราทำคือเราหาค่าเฉลี่ย ค่าเฉลี่ยของพวกนี้กับค่ามัธยฐาน
‫ค่ามัธยฐานของแต่ละรายการ
‫และมาดูกัน
‫โว้ว.
‫เพื่อดูว่าฉันหมายถึงอะไร?
‫ที่นี่ในอาร์เรย์ของเรา?
‫หลายร้อย.
‫เรามาดูกันดีกว่า
‫นี่เป็นเพียงตัวอย่างนับพันของจำนวน 100
‫หลักคือ 100
‫นั่นทำให้รู้สึก
‫และค่ามัธยฐานคือ 100 ด้วย
‫แต่เมื่อเราเพิ่ม 1 พันล้านเข้าไปจนสุด ควรจะอยู่ตรงนี้ที่ไหนสักแห่ง
‫หรืออาจจะไม่
‫มันอยู่ในแสนล้าน
‫ตอนนี้ เรามีตัวอย่างหนึ่งพันล้านอยู่ตอนท้าย
‫ดูว่ามันมีอิทธิพลต่อค่าเฉลี่ยของเรามากแค่ไหน
‫และนี่คือตัวอย่างสุดโต่ง จริงไหม?
‫เราใช้เงินเป็นพันล้านเทียบกับ 100
‫เรามีลำดับความสำคัญสองสามอย่างตรงนี้
‫ดูว่าค่ามัธยฐานต่างกันแค่ไหน
‫ในรูปแบบที่บริสุทธิ์ที่สุด
‫นี่คือเหตุผลที่เราใช้ค่ามัธยฐาน
‫ดังนั้นคุณอาจพบว่าในงานวิจัยของคุณว่าทำไมจึงใช้สื่อเป็นสื่อหลัก
‫แต่สาเหตุหลักเป็นเพราะค่ามัธยฐานนั้นแข็งแกร่งกว่าค่าผิดปกติ
‫แต่ด้วยเรื่องนั้น เรามาดูกันว่าเราเพิ่งทำอะไรไปบ้าง
‫เราทำอะไรกับสิ่งนี้
‫เพื่อหาว่า สิ่งที่เราทำได้ตอนนี้คือตรวจสอบว่ามีค่าตัวเลขที่เป็นค่าว่างหรือไม่
‫และก่อนหน้านี้เราทำอย่างนั้นได้อย่างไร?
‫เราทำเนื้อหาป้ายกำกับทั้งหมดและรายการเทมเพลต DF แล้ว และนั่นคือสิ่งที่เราต้องการ
‫ถ้า PD dot, AP dot ตรงเวลา แสดงว่าฉันกำลังก้าวไปข้างหน้าที่นี่
‫เนื้อหาประเภทตัวเลข D
‫มหัศจรรย์.
‫ถ้า PD เป็นโมฆะเนื้อหาบางฉลากพิมพ์
‫นี่ควรบอกเราว่ายังมีค่าตัวเลขหรือคอลัมน์ตัวเลขที่มีค่าว่างอยู่หรือไม่
‫ควรพิมพ์ชื่อคอลัมน์เหล่านั้น
‫และไม่พิมพ์อะไรเลย
‫เหตุผลเป็นเพราะเราเพิ่งกรอกเนื้อหา
‫สิ่งที่ขาดหายไปกับค่ามัธยฐานคือ
‫ทีนี้ มาดูว่าคอลัมน์ไบนารีของเราทำอะไรได้บ้าง
‫ตกลง.
‫ตรวจสอบเพื่อดู
‫ดังนั้นถ้าสิ่งนี้ใช้ได้ผลเราควรจะมี
‫ขึ้นไปที่นี่กันเถอะ
‫ค่า ID ผู้ประมูลที่เราหายไปมีกี่ค่า?
‫เราสามารถหาสิ่งนั้นได้หรือไม่?
‫จากคราวที่แล้วของเรา
‫รหัสผู้ประมูล
‫โอเค งั้นเราควรมี
‫ความจริงที่ว่าเราเติมเท็จควรเป็นจำนวนแถวทั้งหมดลบด้วยนี่
‫ดังนั้นค่าจริงควรเป็นค่านี้ของคอลัมน์ไบนารีของเรา
‫ใช่ไหม
‫เพราะมันขาดไม่ได้
‫ไปที่นี่กันเถอะ
‫ไม่นะ.
‫จริง.
‫น่าจะเป็นเบอร์นี้
‫เพราะนั่นเป็นจำนวนค่าที่หายไปที่พวกเขาเห็นที่นั่น
‫สิ่งที่เราเคยทำที่นี่มาก่อน เราเติมค่าของเรา เราได้ตรวจสอบเพื่อดูค่าที่หายไป
‫ดังนั้นคอลัมน์เลขฐานสองของเราควรเป็นจริงสำหรับตัวอย่าง 20,136 ตัวอย่าง เพราะนั่นคือจำนวนตัวอย่างที่เราเติมเข้าไป
‫ลองตรวจสอบดู
‫ให้ขีดเส้นใต้ temp dot เพราะเราได้สร้างผู้ประมูลแบบคอลัมน์
‫ไม่มีรหัส
‫ดูที่นี่เรามี label plus หายไป
‫ตอนนี้ควรเป็นจริงและเท็จ
‫สวยงาม.
‫หมายความว่าเรากรอกค่า 20,136 ค่าในคอลัมน์รหัสผู้ประมูล
‫ไม่มีคอลัมน์ที่ขาดหายไปเพราะจำไว้ว่า เราเพิ่งสร้างสิ่งนี้ด้วยค่ามัธยฐานของคอลัมน์แนวคิดการประมูลดั้งเดิม
‫ใคร?
‫ตอนนี้เต็มแล้ว แต่เรายังมีค่าที่ขาดหายไปในดาต้าเฟรมของเรา
‫มาดูกันว่าเรามีอะไรอีกบ้าง?
‫เราเติมค่าตัวเลขที่หายไปทั้งหมดแล้ว แต่ยังมีค่าเหล่านี้อยู่บางส่วน
‫อืม.
‫เรายังพอมีบ้าง
‫สิ่งเหล่านี้ทั้งหมดเป็นศูนย์
‫พวกเขาไม่มีค่าที่ขาดหายไปซึ่งเป็นสิ่งที่ดี
‫พวกเขากำลังเตรียมพร้อมที่จะใช้กับโมเดลแมชชีนเลิร์นนิงของเรา แต่เรายังต้องกรอกข้อมูลเหล่านี้ทั้งหมดก่อนจึงจะสามารถใช้ข้อมูลของเรากับโมเดลการเรียนรู้ของเครื่องได้
‫ลองทำกันในวิดีโอหน้า