‫ยินดีต้อนรับกลับ.
‫มาพูดถึงประเภทข้อมูลแรกของเรากันดีกว่า
‫และคุณรู้อะไรไหม
‫ลองทำสองอย่างพร้อมกัน
‫เรามี int และ float
‫INT ย่อมาจาก integer ดังที่คุณเห็นที่นี่
‫และ float หมายถึงจำนวนทศนิยม
‫อืม.
‫ลองสำรวจกัน
‫อันดับแรก เริ่มจากจำนวนเต็มกันก่อน
‫จำนวนเต็มก็คือตัวเลข
‫สามหรือสี่หรือห้า
‫เหล่านี้เป็นจำนวนเต็มทั้งหมด
‫ในภาษาการเขียนโปรแกรม คุณสามารถใช้จำนวนเต็มเพื่อดำเนินการทางคณิตศาสตร์ได้ เช่น สองบวกสี่
‫ถ้าฉันทำงานได้ดี จะไม่มีอะไรถูกพิมพ์ออกมา เพราะเราต้องดำเนินการบางอย่างกับประเภทข้อมูลเหล่านี้
‫และหนึ่งการกระทำที่เราได้เรียนรู้จนถึงตอนนี้คือแนวคิดในการพิมพ์
‫และเราพิมพ์บางสิ่งโดยเรียกคำสำคัญพิมพ์ด้วยวงเล็บ
‫วงเล็บก็เหมือนกับพูดว่า เฮ้ ดำเนินการนี้กับประเภทข้อมูลเหล่านี้
‫และถ้าเราดำเนินการนี้
‫เราได้หกตรงนี้
‫สุดยอด.
‫เราไม่เพียงแค่ใช้การพิมพ์เท่านั้น แต่เรายังใช้เครื่องหมายบวกเพื่อดำเนินการเพื่อเพิ่มประเภทข้อมูลทั้งสองเข้าด้วยกัน
‫และอย่างที่คุณจินตนาการได้ เราสามารถดำเนินการทางคณิตศาสตร์ได้เกือบทั้งหมด
‫พื้นฐานที่เราลบได้ เราทำได้ สมมุติว่า 2 คูณ 4
‫แล้วเราก็หารสองหารด้วยสี่ได้เช่นกัน
‫และถ้าฉันคลิกเรียกใช้ที่นี่
‫ไม่เป็นไร.
‫ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะทำงาน
‫เราได้บวก เราได้ลบ เราได้คูณแล้ว
‫แล้วเราก็แบ่งกันด้วย
‫นี่คือส่วนที่น่าสนใจ
‫จนถึงตอนนี้ เราใช้สิ่งที่เราเรียกว่าจำนวนเต็ม
‫นั่นคือ เหล่านี้เป็นจำนวนเต็ม
‫ไม่มีตำแหน่งทศนิยม
‫พวกมันก็แค่จำนวนเต็ม
‫และเคล็ดลับเด็ดๆ ที่ฉันทำได้คือพูดได้จริง
‫เฮ้ สองบวกสี่เป็นแบบไหน?
‫ถ้าฉันคลิกเรียกใช้ที่นี่
‫เอาล่ะ มาถอดรหัสสิ่งที่เกิดขึ้นกัน
‫ฉันได้สอนการกระทำอีกอย่างหนึ่งที่เราสามารถทำได้ซึ่งเป็นสิ่งที่เรียกว่าประเภทซึ่งบอกเราว่านี่คือข้อมูลประเภทใด
‫และเช่นเดียวกับในวิชาคณิตศาสตร์ เราไปวงเล็บทีละวงเล็บ
‫ส่วนแรก Python พูดว่า เฮ้ สองบวกสี่เป็นเท่าไหร่?
‫นั่นจะหกแล้ว
‫และมันจะพูดว่า เฮ้ เซ็กส์ประเภทไหนกันนะ?
‫ชนิดของหกที่เป็นจำนวนเต็ม
‫ก็เลยบอกว่าชั้น
‫และเราไม่ต้องกังวลกับคีย์เวิร์ดของคลาสในตอนนี้
‫นั่นคือสิ่งที่เราจะพูดถึงในภายหลัง
‫แต่เราเห็นแล้วว่าเราใช้ int เป็นจำนวนเต็ม และสุดท้ายหลังจากนี้ได้รับการประเมินโดย Python
‫เราก็พิมพ์สิ่งที่ทำออกมา ซึ่งก็คือ class int
‫ตอนนี้ตรวจสอบออก
‫ลองทำเช่นเดียวกันสำหรับสิ่งเหล่านี้เช่นกัน
‫เราจะบอกว่าพิมพ์ที่นี่
‫พิมพ์.
‫ที่นี่.
‫แล้วพิมพ์.
‫ที่นี่.
‫และถ้ารูปแบบนี้น่ากลัว ไม่ต้องกังวล
‫นี่คือสิ่งที่คุณคุ้นเคย
‫ถ้านี่คือภาษาการเขียนโปรแกรมภาษาแรกของคุณ มันจะไม่ง่ายเลย เพราะถ้ามันง่าย
‫ทุกคนคงทำมัน
‫ดังนั้นแขวนอยู่ที่นั่น
‫เชื่อฉันเถอะ เมื่อคุณฝึกฝนมากขึ้น สิ่งนี้จะเริ่มสมเหตุสมผลมากขึ้นเรื่อยๆ
‫ตอนนี้ ก่อนที่ฉันจะคลิก Run คุณคิดอย่างไรกับผลลัพธ์ของแต่ละบรรทัดเหล่านี้
‫พร้อม.
‫ให้เดาแล้วคลิกเรียกใช้
‫เอาล่ะเราเข้าใจแล้ว
‫สำหรับหก
‫เรามีลบ 2 ตรงนี้, ซึ่งเป็นจำนวนเต็มด้วย
‫เรามีแปดตรงนี้ ซึ่งก็คือจำนวนเต็มเช่นกัน
‫แต่แล้วเราก็มีทุ่นลอย
‫เพราะสองหารด้วยสี่เป็น 0 5.
‫อืม.
‫นั่นคืออะไร?
‫จำไว้ว่าเรากำลังพูดถึงข้อมูลสองประเภทที่นี่
‫เรากำลังพูดถึง int และ float
‫และทศนิยมเรียกว่าเลขทศนิยม
‫เลขทศนิยมเป็นเพียงตัวเลขที่มีจุดทศนิยม
‫ในกรณีของเรา นี่คือ 0 5.
‫มันคือเลขทศนิยม
‫ถ้าเราเขียนตัวเลข สมมุติว่าเราจะพิมพ์ แล้วผมจะบอกว่า 0 00001.
‫คุณคิดว่าเราจะได้อะไร?
‫ดีเราจะได้ลอย
‫ถ้าฉันทำ 5. 0001 อีกแล้ว เราจะได้ทุ่นลอย
‫แล้วเลขศูนย์ล่ะ?
‫ถ้าฉันคลิกเรียกใช้
‫ฉันได้รับ ENT เพราะไม่มีจุดทศนิยม
‫เหตุใดเราจึงต้องสร้างความแตกต่างในการเขียนโปรแกรมและโดยเฉพาะใน Python
‫นั่นก็เพราะว่าโฟลตนั้นกินเนื้อที่ในหน่วยความจำมากกว่าจำนวนเต็ม
‫ถูกต้อง.
‫เพราะจำเลขนี้ เลขหก ต้องเก็บไว้ในหน่วยความจำในเครื่องของเรา
‫และจำไว้ว่าเครื่องจักรไม่เข้าใจสิ่งนี้จริงๆ
‫พวกเขาเข้าใจศูนย์และหนึ่ง
‫และพวกเขาเก็บเลขนี้ไว้ในสิ่งที่เรียกว่าเลขฐานสองหรือเลขฐานสอง ซึ่งเป็นเลขศูนย์และเลขหนึ่ง
‫ตอนนี้ ปัญหาคือเมื่อคุณมีตำแหน่งทศนิยม เช่น จุดศูนย์ หรือลองทำ 10 กัน 56 มันยากที่จะแสดงเป็นเลขฐานสอง
‫เลขศูนย์ และเลข เนื่องจากจุดนี้
‫ดังนั้นเลขทศนิยมจะเก็บตัวเลขเหล่านี้ไว้ในตำแหน่งที่แตกต่างกันสองตำแหน่ง หนึ่งสำหรับสิบและอีกหนึ่งสำหรับ
‫56
‫ตอนนี้.
‫เราไม่จำเป็นต้องมีความรู้ด้านเทคนิค แต่นั่นเป็นแนวคิด
‫แนวคิดคือเราต้องการหน่วยความจำเพิ่มเติมในการจัดเก็บตัวเลขแบบนี้มากกว่าตัวเลขแบบนี้
‫ตอนนี้หัวข้อของเลขทศนิยมน่าสนใจจริงๆ และฉันจะลิงก์ไปยังแหล่งข้อมูล
‫แต่วิธีที่ดีที่สุดในการเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับจุดลอยตัว
‫อีกครั้ง ไม่สำคัญอย่างยิ่งที่คุณจะทราบรายละเอียดทางเทคนิค แต่ถ้าคุณไปที่
‫Python เลขทศนิยม
‫อีกครั้ง คุณต้องแน่ใจว่าคุณไปที่เอกสารสำหรับเวอร์ชันที่สาม
‫และคุณสามารถเรียนรู้เกี่ยวกับเลขทศนิยมจริง ๆ และเอกสารอย่างเป็นทางการเหล่านี้โดย Python เป็นเครื่องมือที่ดีสำหรับคุณที่จะใช้เมื่อใดก็ตามที่คุณสับสนเกี่ยวกับบางสิ่งหรือต้องการทราบรายละเอียดเพิ่มเติมอีกเล็กน้อย
‫แต่ขอกลับไปที่หัวข้อในมือ
‫ทั้ง int และ float ใช้สำหรับตัวเลขที่ดี
‫ถูกต้อง.
‫และ Python กำลังจะจัดรูปแบบประเภทให้เป็นอะไรก็ได้โดยอัตโนมัติ
‫มีเหตุผลดี
‫เช่น ถ้าในนี้.
‫ฉันทำ.
‫20 บวก 1 1.
‫หนึ่งคือจำนวนเต็ม
‫อีกอันหนึ่งเป็นเลขทศนิยม
‫แต่เมื่อฉันคลิกเรียกใช้ที่นี่
‫Python จะทำการแปลงให้ลอยโดยอัตโนมัติ
‫เรามาลบสิ่งเหล่านี้ที่นี่เพื่อที่เราจะได้ไม่สับสนกับพวกมัน
‫ถ้าฉันรันสิ่งนี้ เราจะเห็นว่านิพจน์ทั้งหมดนี้แปลงเป็น ทุ่น
‫ทีนี้ ถ้าฉันทำ สมมุติว่า 9 9 ที่นี่.
‫ซึ่งจะเท่ากับ 11 และผมคลิกรัน
‫ทศนิยมทั้งสองนี้รวมกันในขณะที่ยังคงเป็นเลขทศนิยมเพราะถ้าฉันลบประเภทออกจากที่นี่และฉันคลิกเรียกใช้
‫มันให้ผลลัพธ์กับฉัน
‫11. 0.
‫มันเก็บตัวเลขทศนิยม
‫ไม่เป็นไร.
‫แต่สุดท้ายแล้ว สิ่งที่เราสนใจก็คือ Python ทำงานอย่างที่เราคาดหวัง
‫นั่นคือเราสามารถดำเนินการทางคณิตศาสตร์ได้
‫ตามจริงแล้ว เราสามารถทำอย่างอื่นได้เช่นกัน
‫นอกจากนี้ยังมีแนวคิดเรื่องการคูณสองเท่าด้วย
‫นี่จึงหมายถึงกำลังของสองกำลังสอง
‫นั่นจะเท่ากับสี่
‫ทำ.
‫ยกกำลังสามจะเท่ากับแปด
‫เรายังมีการแบ่งสองครั้ง
‫นั่นคือเราสามารถหารสองหารด้วยสี่ได้
‫แต่แล้วเราก็เคยเฉือนที่นี่
‫ถ้าฉันคลิกเรียกใช้ที่นี่
‫ฉันได้รับศูนย์
‫นี่จะคืนค่าจำนวนเต็ม
‫ปัดเศษลง
‫ถ้าฉันทำ.
‫สามหารด้วยสี่
‫ฉันได้ศูนย์ แต่ถ้าฉันทำห้าหารด้วยสี่
‫ฉันได้รับหนึ่ง?
‫ซึ่งจะถูกปัดเศษลงเป็นจำนวนเต็ม
‫สุดท้าย โอเปอเรเตอร์สุดท้ายที่เราจะเรียนรู้เรียกว่าโมดูโล
‫และดูเหมือนว่าสิ่งนี้
‫ถ้าฉันทำห้าโมดูโล, ซึ่งก็คือเปอร์เซ็นต์ไซน์
‫หารด้วยสี่หรือโมดูโลสี่
‫ถ้าฉันเรียกใช้สิ่งนี้
‫ฉันได้รับหนึ่ง?
‫Modulo ใช้เพื่อแสดงถึงส่วนที่เหลือของแผนกนี้
‫ถ้าฉันหารห้าด้วยสี่ เศษที่เหลือจะเป็นหนึ่ง
‫ถ้าฉันทำหกหารด้วยสี่ด้วยโมดูโลแล้ววิ่ง ฉันได้สอง
‫สองคือส่วนที่เหลือ
‫โอ้สี่.
‫ไม่เป็นไร.
‫มาพักสมองกันและเรียนรู้เพิ่มเติมอีกเล็กน้อยเกี่ยวกับตัวเลขเหล่านี้ในวิดีโอหน้า
‫ลาก่อน.