‫Laten we het hebben over onze volgende gegevensstructuur, en deze wordt een woordenboek genoemd.
‫In andere talen kan het de hashtabel worden genoemd, misschien een kaart of objecten.
‫In Python hebben we dit idee van woordenboek of Python noemt het graag DECT, ik moet ervoor zorgen dat ik dat goed
‫uitspreek.
‫Dat is een heel moeilijk woord om te zeggen als je aan het opnemen bent en je herhaalt het toch steeds weer.
‫Woordenboek, wat is dat?
‫Het is een gegevenstype in Python, maar het is ook een gegevensstructuur.
‫Onthoud dat ik dit idee van gegevensstructuur noemde toen we het over lijsten hadden.
‫Er waren de eersten de datastructuur in Python die we leerden.
‫Het is een manier voor ons om onze gegevens te organiseren in een vorm die verschillende voor- en nadelen heeft en hoe we er toegang toe
‫hebben.
‫Bij lijsten zagen we bijvoorbeeld dat ze makkelijk te bestellen zijn.
‫We hebben er toegang toe via indexen zoals nul één.
‫We kunnen ze terugdraaien.
‫We kunnen ze invoegen.
‫Het was echt heel leuk.
‫Hoe zit het met woordenboeken?
‫Laten we eens kijken hoe een woordenboek eruitziet.
‫Een woordenboek.
‫We zien er ongeveer zo uit, we hebben een sleutel.
‫En een waarde.
‫Dan nog een komma en dan nog een toets.
‫En een andere waarde.
‫Laten we dit ontcijferen, dus ik gebruik hier accolades, die een woordenboek aanduiden en in tegenstelling tot
‫een lijst hebben we wat we een sleutelwaardepaar noemen, een sleutel is een tekenreeks voor ons om de waarde te pakken.
‫Wat bedoel ik?
‫Nou, om toegang te krijgen tot een van deze waarden, zou ik een woordenboek gebruiken.
‫En zeg dan de sleutel in ons geval, laten we zeggen dat we willen grijpen, we pakken de sleutel en als we
‫hier het resultaat printen.
‫We krijgen de waarde die we in wezen tegen de computer zeggen, hey, ik heb dit waardevolle woordenboek, onthoud,
‫ik kan dit bedoelen wat ik wil, ik heb dit variabele woordenboek.
‫Ik wil dat je de sleutel B gaat zoeken en deze sleutel B, als die bestaat, pak de waarde voor me.
‫Dus het gaat in je geheugen of in het geheugen van de machine.
‫Het gaat uitzoeken waar B in ons geheugen is opgeslagen en de waarde pakken.
‫Dus in de boekenplank, B, hebben we de waarde van wat als we zien wat niet bestaat.
‫Als ik nu op uitvoeren klik, krijg ik een foutmelding.
‫Het vertelt me, hé, sorry, je zoekt Kissi, maar ik heb die sleutel niet echt.
‫En dit is wat een woordenboek is.
‫Een woordenboek is een ongeordend sleutelwaardepaar.
‫Wat ik bedoel met dat ongeordende betekent dat ze niet naast elkaar staan in het geheugen.
‫Onthoud dat we met lijsten toegang kunnen krijgen tot lijsten met een index van nul, een index van één, index van
‫twee, al die boekenplanken of vlak naast elkaar, een woordenboek aan de andere kant, ze zijn
‫overal.
‫Hoewel ik hier A en B heb gezet, kan dit op de ene plek zijn, een herinnering op deze, op een andere plek in
‫het geheugen.
‫En als ik eraan toevoeg, laten we zeggen X, dan staat dit op een andere plek in het geheugen.
‫En dit is misschien niet in orde.
‫Misschien heb ik het a, B, X geschreven, maar als ik het hele woordenboek teruggeef, heb ik dit misschien niet op
‫orde.
‫Deze zijn allemaal gewoon verspreid over ons geheugen.
‫Zoals je hier ziet, toen ik het woordenboek ontving, regelde ik deze dingen, maar dat is alleen omdat het klein
‫is.
‫Als ik een heel, heel groot woordenboek had, zou ik ze misschien niet hebben in de volgorde waarin ik het heb ingevoegd.
‫Dus een woordenboek is een ongeordend sleutelwaardepaar, en zolang we de sleutel kennen, dat is de sleutel waarnaar we op zoek zijn,
‫dan geven we die gewoon en onze computer zal weten, hey, waar in het geheugen kijk
‫om de waarden te pakken.
‫Nu, hier is het leuke van datastructuren zoals woordenboeken en lijsten hun containers rond
‫gegevens, toch?
‫Dit kan dus alles zijn wat we willen.
‫Laten we zeggen dat we willen dat dit een lijst is.
‫Een twee drie.
‫Misschien willen we dat dit een string is.
‫Hallo.
‫En misschien is dit een booleaanse waarde zoals.
‫Waar.
‫Dat is helemaal waar, ik heb toegang tot de A.
‫Zoals, dus en ik krijg de lijst, wat als ik het tweede item in de lijst wil terwijl ik indexeer van een zoals
‫dit?
‫En daar ga je, ik kom bij en dit is hetzelfde met lijsten en je zult
‫dit veel zien, als we een lijst hadden of laten we het mijn lijst noemen en mijn lijst bevat een woordenboek met, laten we zeggen een.
‫Een.
‫En weet je wat, laten we dit gewoon kopiëren en plakken, dan doen we dit.
‫Dus we hebben het eerste item in de array.
‫Zoals dit, dan een komma en dan nog een item in de array.
‫En deze keer heeft deze er vier, vijf, zes.
‫Zodat ik het nu van mijn lijstje kan pakken.
‫De.
‫Eerste artikel.
‫Indira.
‫En dan misschien grijpen.
‫De A die de a-toets is, dus onthoud, dit is een string en die we willen pakken, laten we zeggen, het derde
‫item, dus we gaan.
‫Om dit tegen te gaan, zou ik drie en twee moeten krijgen.
‫Daar ga je.
‫Nu vraag je je misschien af, hmm, wat is er aan de hand met deze datastructuren?
‫Zoals, waarom hebben we een woordenboek nodig?
‫Waarom hebben we een lijst nodig?
‫Waarom kunnen we maar één ding hebben dat alles doet?
‫Is dat niet eenvoudiger?
‫Denk daar eens over na, want in de volgende video ga ik proberen die vraag voor je te beantwoorden.