‫ยินดีต้อนรับกลับ.
‫ทีนี้ ถ้าคุณจำได้ ลองมีอะไรที่แตกต่างออกไป
‫ดังนั้นเราจึงมีคีย์เฉพาะ
‫ถ้าจำไม่ผิด เราต้องมีคีย์เฉพาะ
‫สมมติว่านี่คือ Grete และนี่คือ ฉันไม่รู้ สมมติว่าตะกร้าและเราสามารถเข้าถึงตะกร้าแบบนี้ได้หากฉันคลิกเรียกใช้
‫อีกครั้ง.
‫หนึ่งสองสาม.
‫แต่ถ้าเราไม่รู้ว่าพจนานุกรมนี้คืออะไร?
‫บางทีพจนานุกรมอาจเป็นอะไรบางอย่าง
‫ที่ไหนสักแห่งที่เรามองไม่เห็น
‫แต่เราต้องการทราบว่านี่เรียกว่าผู้ใช้รายนี้หรือไม่ ถ้าผู้ใช้รายนี้อาจมีพร็อพเพอร์ตี้อย่าง H
‫พวกเขามีรหัสอายุนี้หรือไม่?
‫ถ้าฉันคลิกเรียกใช้
‫อืม อืม.
‫ฉันได้รับข้อผิดพลาด
‫ข้อผิดพลาดที่สำคัญ
‫อายุ H ไม่มีอยู่จริง
‫แต่อย่าลืมว่า ข้อผิดพลาดในโปรแกรมของเราและนี่คือสิ่งที่เราจะพูดถึงในภายหลังนั้นไม่ดี
‫พวกเขากำลังจะหยุดโปรแกรม
‫ทันทีที่ล่าม Python เกิดข้อผิดพลาด มันจะเตะออกจากโปรแกรมและพูดว่า เฮ้ คุณมีข้อผิดพลาด
‫และจะไม่สนใจสิ่งที่อยู่ข้างใต้เลย
‫ที่นี่.
‫เราไม่มีอะไรเลยนอกจากในโปรแกรมในชีวิตจริง เราต้องการหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดเหล่านี้เพราะมันหยุดการทำงาน
‫อีกวิธีที่ดีในการเข้าถึงคีย์และดูว่ายังมีอยู่หรือไม่คือการใช้ dot get และเดาว่า dot get
‫คืออะไร
‫คุณเดาวิธีการหรือไม่?
‫เอาล่ะคุณไป
‫Dot get เป็นวิธีการบนวัตถุหรือพจนานุกรมใน Python
‫นี่ถ้าเราอายุมากขึ้น
‫และวิ่ง
‫ฉันไม่ได้รับ
‫โปรแกรมของฉันจึงไม่ออกอากาศ
‫มันบอกว่าเฮ้ไม่มีอะไรอยู่ที่นั่น
‫เป็นการไม่มีค่า
‫และเราได้เรียนรู้ว่าไม่มีใครหมายถึงอะไรในตอนนี้
‫นั่นเป็นวิธีที่ดีมากในการหลีกเลี่ยงข้อผิดพลาดเหล่านั้น
‫ยังไงก็ตาม ถ้าสมมุติว่าไม่มีเอเจนต์ ผู้ใช้ แต่คุณต้องการให้มีค่าเริ่มต้น คุณสามารถทำสิ่งนี้ได้
‫ดังนั้นคุณจึงเพิ่มเครื่องหมายจุลภาคแล้วพูดสิ่งที่คุณต้องการเป็นค่าเริ่มต้นที่นี่
‫ลองหากัน
‫ถ้าฉันคลิกเรียกใช้
‫ฉันได้รับ 55 เพราะตอนนี้ฉันกำลังพูดว่า เฮ้ หยิบ H จากพจนานุกรมผู้ใช้
‫หากไม่มี H ในพจนานุกรมผู้ใช้ ให้ใช้ 55
‫ตอนนี้เรามีแล้ว 55
‫แต่ถ้าผู้ใช้มี h.
‫และฉันคลิกเรียกใช้
‫ฉันได้รับ 20
‫ดังนั้นนี่คือ
‫เฮ้ ในกรณีที่ไม่มีอายุ ให้เพิ่มค่าเริ่มต้น
‫นั่นเป็นสิ่งที่ดีจริงๆ
‫ตอนนี้ผมจะแสดงให้คุณเห็นอีกวิธีหนึ่งในการสร้างพจนานุกรม ซึ่งไม่ธรรมดามาก
‫เวลาส่วนใหญ่.
‫คุณต้องการใช้ไวยากรณ์นี้ แต่เพื่อให้คุณทราบ นี่เป็นอีกวิธีหนึ่ง
‫สมมติว่าเรามีผู้ใช้ใหม่
‫ดังนั้นผู้ใช้สองคนที่ฉันสามารถสร้างพจนานุกรมที่นี่โดยพูดว่า dict ซึ่งเป็นฟังก์ชันในตัวอีกครั้งและในที่นี้ให้ดูที่
‫มันแสดงให้ฉันเห็น เฮ้ นี่กำลังจะสร้างพจนานุกรมเปล่าขึ้นมาใหม่ และเราสามารถสร้างค่าต่างๆ
‫คู่ค่าตัวแปรหลักได้
‫และเราพูดง่ายๆ ว่าฉันต้องการกุญแจ
‫ให้มีค่าเท่ากัน
‫ในกรณีของฉัน สมมติว่าฉันต้องการชื่อ
‫ให้เท่ากัน
‫จอห์น.
‫ถ้าตอนนี้ฉันพิมพ์ผู้ใช้สองคนออกมาก่อนจะคลิก run ฉันเห็นว่าฉันมีขีดเส้นใต้สีแดง
‫และอีกอย่าง ถ้าคุณเห็นที่นี่ แป้งพาย นั่นคือสิ่งที่เรียกว่าการลงประชาทัณฑ์ บางอย่างที่เราจะพูดถึง
‫เมื่อเราพูดถึงสภาพแวดล้อมของนักพัฒนา เราใช้ผู้ให้กู้รายนี้ซึ่งจะบอกคุณเมื่อใดก็ตามที่คุณทำข้อผิดพลาดใน
‫Python และมันบอกว่าคำหลักสามารถเป็นนิพจน์ได้
‫นั่นก็หมายความว่า เฮ้ คีย์เวิร์ดต้องเป็น แค่ตัวแปรที่เราสร้างขึ้น
‫ดังนั้นถ้าฉันคลิกเรียกใช้ที่นี่
‫ดูนั่นสิ
‫ฉันมีชื่อจอห์น-จอห์น
‫ดังนั้นเราจึงสร้างผู้ใช้ด้วยคู่ค่าคีย์นี้
‫อย่างที่ฉันพูด วิธีการสร้างพจนานุกรมแบบนี้ไม่ธรรมดา
‫ส่วนใหญ่คุณจะทำสิ่งนี้ แต่อย่างน้อยตอนนี้คุณก็รู้ว่านี่คือสาเหตุว่าทำไมฟังก์ชั่นในตัวจึงมีอยู่
‫เจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ
‫ลาก่อน.