‫Oké, laten we een spelletje spelen. Kun jij raden wat de output van dit programma zal zijn?
‫Ik heb hier gelijk aan één.
‫Dan creëren we een functie genaamd verwarring waarbij we een gelijk aan vijf hebben en we retourneren een mijn vraag is, wanneer
‫we A afdrukken en wanneer we verwarring afdrukken, wat verwacht je dat hier zal gebeuren?
‫Neem even de tijd om uit te zoeken of het nodig is, en laten we het uitzoeken.
‫Een in vijf.
‫Is dat wat je verwachtte?
‫Laten we regel voor regel gaan.
‫Eerst wijzen we de waarde van één toe aan variabele A, we creëren dan een functie genaamd verwarring en Python-interpreter gaat zeggen, oké,
‫verwarringsfunctie, ik weet wat het is.
‫Ik ga het in het geheugen zetten.
‫Laat het me weten als je me nodig hebt.
‫En dan gaat het naar regel acht en regel acht gaat zeggen, hey, print een wat is een...
‫Nou, de enige keer dat ik A heb gezien is hier, een is gelijk aan één.
‫Dus naar het geheugen gaan wat zeggen is gelijk aan één.
‫Maar als ik dan zo'n verwarring leid.
‫Ik ga zeggen, hé, A wordt gelijk aan vijf en nu gaan we terug, dat is vijf.
‫OK, wat als ik de volgorde hiervan verander?
‫Wat als ik zo ga?
‫Wat zal er gebeuren?
‫Als ik klik, ren dan weg.
‫Is dat wat je verwachtte?
‫Nogmaals, we hebben een close, dan definiëren we de functie en dan printen we verwarring.
‫Nu, verwarring hier gaat een gelijk aan vijf toekennen en dan A retourneren, maar waarom is dit niet veranderd?
‫Waarom is A nog steeds gelijk aan één tegen de tijd dat we hier aankomen?
‫En dit komt door de reikwijdte, toch?
‫Wat de Python-interpreter doet, is wanneer hij de verwarringsfunctie uitvoert, hij gaat zeggen, hé, A wordt gelijk aan
‫vijf, maar ik maak hier een variabele met de naam A in mijn eigen universum.
‫Ik weet niets over een gelijken hier.
‫Ik heb mijn eigen universum en nadat we deze functie hebben uitgevoerd, zijn we klaar.
‫We hebben de functie teruggegeven en hij is helemaal weg.
‫Maar we verlieten het universum nooit in de mondiale reikwijdte.
‫Er is dus een reeks regels die de Python-interpreter doorloopt om een variabele te controleren en de regels zijn
‫deze.
‫Eerst gaat het navragen bij de lokale bevolking.
‫Dus begin met lokaal en wat we noemen is een lokale scope.
‫Een lokaal bereik is een bereik dat deel uitmaakt van deze lokale functie.
‫Dus A is een lokale scope.
‫Het gaat daar controleren.
‫Hé, ken ik de variabele?
‫A Nou, ja.
‫Als ik A retourneer, heb ik hier een variabele gedefinieerd, dus het begint daar.
‫Maar laten we zeggen dat A er niet was.
‫Laten we zeggen dat ik verwijder en ik klik hier op uitvoeren.
‫Ik krijg beide één keer, want de tweede regel is dat als er niets in de lokale variabele of het lokale
‫bereik is, dan nummer twee, is er een lokale ouderschool?
‫In ons geval, wat is de ouder van disfunctie?
‫Het is de globale scope, maar we kunnen ook een andere functie vervullen.
‫Laten we zeggen dat ouder en ouder een ouder is van de verwarringsfunctie.
‫En hier, laten we zeggen dat een gelijk is aan twee 10.
‫Nu, hierbinnen, zullen we terugkeren.
‫Verwarring zodat we het opnieuw kunnen gebruiken en het daadwerkelijk kunnen uitvoeren.
‫Dus laten we de ouders bellen.
‫En klik op uitvoeren.
‫Oké, laten we dit doornemen zodat het niet te verwarrend is.
‫We hebben hun bovenliggende functie die wordt aangeroepen.
‫Dus als we dat aanroepen, kennen we een gelijk aan tien toe en dan creëren we ook een nieuwe functie, verwarring.
‫En dan geven we eindelijk verwarring terug en voeren we het daadwerkelijk uit.
‫Dus we gaan A teruggeven en dan hier afdrukken wat de waarde van A ook is, namelijk 10.
‫En waarom is dat?
‫Nou, omdat we eerst beginnen met de lokale scope.
‫Hey, deze verwarring weet wat A is?
‫Nee, ik heb het niet in mijn lokale bereik, oké, heeft mijn bovenliggende lokale bereik het?
‫Dus het gaat een niveau omhoog gaan en zeggen, hey, functioneert de ouder tegenwoordig?
‫Ja, ik heb er bijna 10.
‫Dus het gaat afdrukken dat de derde regel of de derde orde globaal is.
‫En globaal is wat we de inspringing van niets noemen, het is dit bestand, goed, wat het bestand ook heeft dat globaal is
‫in ons geval, als A gelijk aan tien hier niet bestaat, is er geen lokaal, is er geen ouder
‫lokaal.
‫En ik klik op uitvoeren.
‫Het controleert het globale bereik.
‫En tot slot is er nog een andere regel, en dit is nummer vier, en het is
‫een lastige, en dit noemen we gebouwd in Python.
‫Of ingebouwde python-functies.
‫Dus Python wordt geleverd met voorgedefinieerde functies, zoals de functies waar we het eerder over hadden.
‫Dit wat, laten we zeggen, geef het er vijf.
‫Gaat het controleren of laten we het eigenlijk niets geven, laten we het hier maar eens doen.
‫Wanneer ik dit uitvoer.
‫Ik krijg een aantal ingebouwde functies.
‫Hoe wist hij wat dit was, wat deze variabele aan het eind van de dag was?
‫Nou, omdat er stond, hey, heb ik wat in dit universum?
‫Nee, ik niet.
‫OK, heb ik wat in mijn ouderbereik?
‫Nee, ik niet.
‫OK, heb ik een globaal bedrag?
‫Nee, er is hier niets.
‫En dan is het laatste wat het gaat controleren, hé, een soort ingebouwde python-functie.
‫Ja.
‫Python geeft ons eigenlijk wat, zodat je het kunt gebruiken, zodat het niet wordt uitgezonden.
‫En dit zijn de reikwijdteregels die de Python-interpreter heel, heel cool maakt.
‫Er zijn nog een paar dingen die we moeten leren.
‫Dus ik zie je in de volgende video.