‫ยินดีต้อนรับกลับ.
‫ตกลง ตอนนี้ฉันมี Jupyter Notebook ทำงาน
‫ถึงเวลาที่จะได้เห็นสิ่งที่เราสามารถทำได้จริงในสมุดบันทึกนี้
‫ดังนั้น จำไว้ว่า ในบทเรียนที่แล้ว เราผ่านเรื่องนี้
‫นี่เป็นเหมือนแถบเมนูมาตรฐานของคุณ
‫นี่คือแถบเครื่องมือ
‫แต่เราจะหลีกเลี่ยงการใช้แถบเครื่องมือเพราะเราต้องการเป็นผู้เชี่ยวชาญในการใช้แป้นพิมพ์ของเรา
‫ทุกสิ่งที่นี่ที่คุณทำได้ เช่น บันทึก เพิ่ม ตัด คัดลอก วาง ฯลฯ คุณสามารถทำได้ด้วยแป้นพิมพ์
‫แล้วสิ่งนี้จะช่วยอะไรคุณได้บ้าง?
‫แทนที่จะคลิกเรียกใช้บนเซลล์
‫ดังนั้นการรันคือวิธีที่คุณรันโค้ด
‫ถ้าเราไปที่นี่ บางทีเราต้องการพิมพ์ข้อความดีๆ
‫สวัสดีชาวโลก.
‫ฉันกำลังเรียนรู้เกี่ยวกับสมุดบันทึกดาวพฤหัสบดี
‫เรากด shift และป้อน
‫เราสามารถทำได้
‫ฉันจะบอกว่าฉันทำอย่างนั้นโดยนิสัย
‫ถูกต้อง.
‫และนั่นคือสิ่งที่เรากำลังจะเน้น
‫ไม่ใช่แค่การเรียนรู้วิธีใช้แถบเครื่องมือนี้ตั้งแต่เริ่มต้น เราจะเน้นตั้งแต่เริ่มใช้แป้นพิมพ์
‫เพื่อที่ฉันจะได้กดรันต่อที่นี่ หรือฉันสามารถกด shift enter ต่อไปได้
‫และตอนนี้สิ่งที่คุณอาจสังเกตเห็นก็คือตัวเลขทางซ้ายจะเพิ่มขึ้นทุกครั้งที่ฉันกด
‫shift และ enter
‫จำไว้ว่าฉันได้ไฮไลต์เซลล์นี้แล้ว โดยกด shift
‫เข้า.
‫นั่นคือวิธีที่คุณเรียกใช้โค้ดในสมุดบันทึก Jupyter
‫สวยใช่มั้ยล่ะ
‫และจำนวนเซลล์นี้จะเพิ่มขึ้น
‫ทั้งหมดที่บอกว่านี่คือเซลล์ที่ 13
‫จำไว้ว่านี่คือเซลล์
‫อาจเป็นรหัสหรือมาร์กดาวน์
‫เราจะเห็นว่าในวินาที
‫เซลล์นี้หรือมีทั้งหมด
‫13 เซลล์ที่ทำงานใน Jupyter ซึ่งมีประโยชน์คือถ้าคุณมีบางอย่างเช่น a เท่ากับ 514 แล้วคุณไปที่ a
‫เราไม่ได้หมายความว่า a เท่ากับหก
‫แล้วคุณคิดว่า A เท่ากับอะไรในตอนนี้?
‫เพราะนี่คือ 14 และนี่คือ 16
‫ถ้าเรากดปุ่มนี้และกด shift ให้ป้อน
‫ผมจะเท่ากับหก
‫ดังนั้น ตัวเลขเหล่านี้จึงมีประโยชน์ในการแสดงให้เราเห็นว่าโน้ตบุ๊กของเราทำงานอยู่ในลำดับใด
‫ตัวอย่างเช่น หากเรามีเซลล์ 100 เซลล์ที่มีข้อมูลต่างกัน ในโลกอุดมคติ
‫สมุดบันทึกจะถูกเรียกใช้จากบนลงล่าง แต่ในบางกรณี คุณอาจกำลังทำงานในโปรเจ็กต์และเรียกใช้เซลล์ที่นี่แล้วรันใหม่
‫มันลงที่นี่
‫และต่อมาในสมุดบันทึกของคุณ เซลล์ลดลงสองสามร้อยเซลล์
‫คุณมีข้อผิดพลาดบางอย่าง
‫นี่คือสิ่งที่คุณสามารถใช้เพื่อค้นหาว่าโน้ตบุ๊กของคุณทำงานอยู่ในลำดับใด
‫ตอนนี้ เนื่องจากเรามีโค้ดที่นี่ เราจึงสามารถเรียกใช้ฟังก์ชันทั้งหมดของ
‫Python ได้จากด้านขวาใน Jupyter Notebook ที่เปลี่ยนเป็นหนึ่งบวกสอง
‫คุณจะสังเกตเห็นบางเซลล์เข้าและบางเซลล์ออก
‫ตอนนี้ หากเซลล์มีเอาต์พุตเหมือนกับเอาต์พุตโค้ด
‫โดยปกติแล้วจะมีจำนวนมากกว่าที่ตรงกับตัวเลข
‫นี่ก็แค่บอกว่า เฮ้ มีอินพุตโค้ดอยู่ที่นี่ และเรามีโค้ดเอาต์พุตอยู่ที่นี่
‫ตอนนี้ เราได้ดูคร่าวๆ ก่อนโค้ดและมาร์กดาวน์
‫นี่คือจุดที่ความงามที่แท้จริงของดาวพฤหัสบดีและโอปอลเข้ามาเล่นคือคุณสามารถมีโค้ดและจัดรูปแบบข้อความได้
‫ซึ่งเป็นสิ่งที่มาร์กดาวน์อยู่ในโน้ตบุ๊กเดียวกัน
‫ผมขอแสดงให้คุณเห็นตัวอย่าง
‫เราจึงอยากเริ่มต้นโครงการที่เรียกว่าโครงการโรคหัวใจ
‫และอย่าลืมว่า Jupiter Notebooks เป็นพื้นที่ทำงานของโครงการวิทยาศาสตร์ข้อมูลของคุณ
‫ดังนั้นคุณจึงสามารถเรียกใช้โค้ดการเรียนรู้ของเครื่องและอธิบายสิ่งที่คุณกำลังทำได้จาก Notebook
‫เราจะเห็นสิ่งนี้ในทางปฏิบัติตลอด แต่ฉันแค่อยากจะเน้นว่าการเปลี่ยนเซลล์เป็นมาร์กดาวน์ทำอะไรได้บ้าง
‫เราจึงสามารถเปลี่ยนเป็นมาร์กดาวน์ได้
‫แต่อย่าลืมว่าเราไม่ต้องการใช้แถบเครื่องมือที่ไหน
‫แล้วเราจะทำอย่างนั้นได้อย่างไร?
‫สิ่งที่สวยงามอีกอย่างเกี่ยวกับดาวพฤหัสบดีก็คือ เซลล์มีโหมดง่าย ๆ สองโหมด
‫อันหนึ่งเรียกว่าแก้ไข และคุณจะสังเกตเห็นดินสอเล็กๆ ข้างบนนี้ และกล่องสีเขียวรอบๆ
‫อีกอันเรียกว่าโหมดคำสั่ง
‫ตอนนี้เราจะสลับไปมาระหว่างสองได้อย่างไร?
‫อย่างที่คุณอาจเดาได้ เรายังสามารถใช้แป้นพิมพ์ได้
‫เพราะจำไว้ว่า เราไม่คุ้นเคยกับการใช้แถบเครื่องมือนี้
‫คุณอาจแสร้งทำเป็นว่าไม่ได้อยู่ที่นั่นด้วย
‫ดังนั้นหากต้องการเปลี่ยนจากโหมดแก้ไขเป็นโหมดคำสั่ง เราจะกด Escape
‫สวยงาม.
‫ตอนนี้เราสังเกตเห็นว่าแถบสีเขียวเล็กๆ เปลี่ยนเป็นแถบสีน้ำเงินและดินสอหายไปแล้ว
‫ก่อนที่เราจะเรียกใช้เซลล์นี้ เราจะกลับไปที่โหมดแก้ไขได้อย่างไร
‫ในการทำเช่นนั้นฉันกด Enter
‫ตอนนี้เราได้กล่องสีเขียวกลับมาแล้ว และดินสอตัวน้อยก็กลับมา
‫ยอดเยี่ยม.
‫แต่เราต้องการอยู่ในโหมดสั่งการ ดังนั้นเราจะกลับไป
‫Escape blue box กลับมาแล้ว ดินสอหาย
‫คุณจะคุ้นเคยกับการวิ่งหนีนี้และเข้ามาหลังจากที่คุณมีประสบการณ์
‫ฉันเพิ่งรู้วิธีที่จะทำสิ่งเหล่านี้เพราะฉันได้เรียกใช้เซลล์หลายพันเซลล์ในประสบการณ์ของฉัน
‫และเรากำลังจะกด
‫M สำหรับมาร์กดาวน์
‫ฉันต้องคิดเกี่ยวกับเรื่องนั้นเพราะการเปลี่ยนกลับเป็นโค้ดคือ y
‫ดูกล่องเล็ก ๆ นี้ที่นี่ในขณะที่เราอยู่ในโหมดแก้ไขคำสั่ง
‫เสียใจ.
‫ด้วยกล่องสีน้ำเงิน
‫เราสามารถกด m สำหรับ markdown หรือ y สำหรับโค้ด แต่เราต้องการ markdown ในกรณีนี้ m และเพื่อเรียกใช้เซลล์นี้ เราจะกด shift enter
‫ตอนนี้คุณเห็นแล้ว นี่เป็นข้อความที่จัดรูปแบบอย่างสวยงาม
‫ดังนั้นสิ่งที่คุณจะจินตนาการได้ในอนาคตก็คือสำหรับโครงการหนึ่ง
‫คุณอาจเริ่มต้นด้วยการมุ่งหน้าไปที่นี่ จากนั้นคุณอาจเพิ่มข้อมูลด้านล่างลงไป
‫ดังนั้นโครงงานนี้จึงเกี่ยวกับการจำแนกว่าผู้ป่วยเป็นโรคหัวใจหรือไม่
‫นี่คือวิธีที่คุณสามารถเริ่มสื่อสารงานของคุณได้ตั้งแต่เริ่มต้นโครงการ
‫ตอนนี้คุณทำอะไรได้อีกที่นี่?
‫มาดูข้อมูลกันบ้าง
‫หากเรากลับไปที่ประเด็นสำคัญ เราต้องการตั้งค่าประเภทนี้
‫ดังนั้นเราจึงต้องการข้อมูลบางส่วนในโฟลเดอร์โครงการของเรา
‫เราต้องการเรียกใช้ข้อมูลนี้ผ่านพื้นที่ทำงานของเรา
‫ซึ่งเป็น Jupyter Notebook และพยายามใช้เครื่องมือเหล่านี้
‫ไหนๆก็ไหนๆแล้ว มาลองชิมกันดู
‫ถ้าเราไปที่นี่ นำเข้าแพนด้าเป็น PD ที่มันบอกคือโค้ด
‫มันกำลังบอก Python ให้ไป เฮ้ python ไปและรับแพนด้าที่นำเข้าเป็นทางลัด
‫PD ซึ่งเป็นเรื่องปกติมากสำหรับแพนด้า
‫เราจะเห็นแพนด้าเพิ่มอีกเล็กน้อยในวิดีโอหน้า
‫สิ่งที่ฉันทำคือการยกตัวอย่างประเภทต่างๆ ที่คุณสามารถทำได้ในสมุดบันทึก Jupyter
‫และหากคุณกำลังติดตามอยู่ โปรดแน่ใจว่าคุณพิมพ์รหัสนี้ด้วยตัวเอง
‫แต่ถ้าเราไปพิมพ์โค้ดบรรทัดนี้แล้วกด shift
‫Enter สิ่งที่จะทำคือนำเข้าแพนด้ามาที่โน้ตบุ๊กนี้
‫ตอนนี้เราสามารถเข้าถึงแพนด้าได้
‫ซึ่งเป็นหนึ่งในเครื่องมือที่เราติดตั้งไว้ในสภาพแวดล้อมของเราภายในเวิร์กสเปซ Jupyter Notebook
‫คุณจำบทเรียนที่ผ่านมาว่าเราอัปโหลดไฟล์ที่นี่ได้อย่างไร
‫เราจะรับไฟล์เหล่านี้ได้อย่างไร
‫นี่เป็นโรคร้อนเหรอ?
‫ซีเอสวี
‫เราจะได้รับสิ่งนั้นได้อย่างไร
‫ถ้าคุณไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับ CSV มาก่อน มันคือรูปแบบที่เรียกว่าค่าที่คั่นด้วยจุลภาค
‫เป็นวิธีที่ใช้กันทั่วไปในการจัดเก็บข้อมูล
‫แต่คุณคิดว่าเราจะเข้าไปที่นี่ได้อย่างไร
‫ไม่เป็นไรถ้าคุณไม่รู้เพราะคุณอาจไม่เคยผ่านเรื่องนี้มาก่อน
‫แต่สิ่งที่เราจะทำคือใช้แพนด้าเพื่อสร้างดาต้าเฟรม
‫DF ย่อมาจาก DataFrame
‫ฉันจะอ่าน CSV และเราจะใช้ชื่อไฟล์
‫สิ่งที่สวยงามอีกอย่างเกี่ยวกับ Jupyter Notebooks
‫คือถ้าคุณมีไฟล์ในนี้ คุณสามารถใช้แท็บเพื่อเติมข้อความอัตโนมัติได้
‫ดังนั้นถ้าเรากด tab ก็จะเป็นโรคหัวใจ
‫CSV และเรามีเครื่องหมายจุลภาคกลับหัวอีกอันแล้ว ดังนั้นเราจะเลือกอันนี้
‫ดังนั้นโค้ดบรรทัดนี้กำลังทำอะไรอยู่?
‫มันกำลังไป dataframe เท่ากับ PD
‫ดังนั้นแพนด้าจึงอ่านจุด csv
‫นี่คือฟังก์ชัน และเรากำลังส่งชื่อไฟล์ heart disease dot csv ไปยังฟังก์ชัน read CSV
‫เราจะมีหัวข้อที่สมบูรณ์เกี่ยวกับแพนด้าในภายหลัง แต่
‫นี่เป็นเพียงตัวอย่างสิ่งที่คุณทำได้ภายใน Jupyter Notebook
‫ดังนั้นเราจะกด shift คุณจะเห็นว่ามันทำงานเพราะตัวเลขนั้นเพิ่มขึ้น
‫แต่เราจะดูข้อมูลของเราอย่างไร
‫สิ่งที่สวยงามอีกอย่างหนึ่งเกี่ยวกับ
‫Jupyter Notebooks ก็คือ คุณสามารถดูสิ่งที่คุณกำลังทำงานอยู่ได้ทันที
‫ดังนั้น DF Head จะแสดงห้าแถวแรกของ dataframe ของคุณ
‫เราดูที่นี่ เรามีคอลัมน์ต่างกัน เรามีตัวอย่างต่างกัน
‫บางทีเราต้องการดูสิบอันดับแรกเพื่อให้ดูดีขึ้น
‫เราจะไปที่นั่น.
‫เราจะดูสิ่งนี้ในโครงการในอนาคต
‫แต่นี่เป็นเพียงการแสดงให้คุณเห็นว่าโน้ตบุ๊ก Jupyter สามารถแสดงข้อมูลประเภทใดได้บ้าง
‫เราอาจใส่เซลล์ไว้ตรงนี้ก็ได้
‫ดังนั้นเราจึงหนี B ไปที่เซลล์ใหม่ด้านล่าง
‫คุณยังสามารถกด A สำหรับเซลล์ใหม่ด้านบน แต่เราจะลบเซลล์นี้ออก
‫ดังนั้นเราจึงหนี double D เพื่อลบ
‫สวยงาม.
‫ปล่อยฉันไป.
‫ตารางต่อไปนี้แสดงโรคหัวใจ
‫ข้อมูลสำหรับผู้ป่วย
‫หนีและกด m เพื่อกด Enter
‫ตอนนี้เรามีการสื่อสารเกิดขึ้นที่นี่
‫โอเค เราเห็นโต๊ะแล้ว
‫จะเป็นอย่างไรถ้าเราต้องการใส่กราฟเล็กๆ
‫หรืออะไรแบบนั้น แล้วดูว่าข้อมูลนี้เป็นอย่างไร
‫เพราะมันค่อนข้างจะสับสน
‫เรามีคอลัมน์เป้าหมายซึ่งเต็มไปด้วยหนึ่งและศูนย์
‫ฉันรู้เพียงเพราะว่าเคยเห็นตารางนี้มาก่อน
‫แต่มีคนหนึ่งเป็นโรคหัวใจและเป็นศูนย์
‫ตอนนี้คุณไม่เห็นข้อมูลใดๆ เลย หมายความว่าบางคนไม่ได้เป็นโรคหัวใจ
‫แล้วถ้าเราต้องการสร้างกราฟอย่างรวดเร็วและดูว่ามีผู้ป่วยโรคหัวใจกี่รายและมีกี่คนที่ไม่มี
‫และแต่ละแถวที่นี่ก็เป็นผู้ป่วยรายบุคคล
‫และนี่คือพารามิเตอร์
‫มาดูกันเลย
‫เราสามารถไปที่ def dot target ซึ่งหมายถึงการเข้าถึงค่าเป้าหมายของ DF
‫เราจะไปที่การนับค่า ซึ่งหมายถึงการนับจำนวนครั้งของค่าต่างๆ
‫ที่เกิดขึ้นในคอลัมน์นี้
‫จากนั้นอย่าพล็อตซึ่งหมายถึงสร้างโครงเรื่อง
‫โอ้ เรามีบาร์ที่ผสมปนเปกัน
‫ซึ่งหมายความว่ามาสร้างกราฟแท่งกันเถอะ
‫สมมติว่าคุณกด shift Enter โดยวิธีการ
‫ทำไมมันไม่ปรากฏขึ้น?
‫แมตต์ พูดตรงๆ ฉันมีสิทธิ์เข้าถึง
‫อืม.
‫เรากลับไปที่สภาพแวดล้อมเล็กๆ ของเราที่ตั้งขึ้นที่นี่
‫เราใช้แพนด้าเพื่อดูดาต้าเฟรมนี้
‫แต่เราต้องการ map plot lib เพื่อดูกราฟ
‫ตกลง.
‫และเหตุผลที่ฉันรู้ว่านั่นเป็นเพราะฉันมีประสบการณ์
‫แต่เราจะมาดูเครื่องมือเหล่านี้ในเชิงลึก
‫แล้วเรามาทำอะไรที่นี่?
‫บางทีเราอาจลองนำเข้าแผนที่ พล็อต lib dot pie plot เป็นพล็อต
‫พล็อตเป็นทางลัดสำหรับพล็อตแผนที่
‫เรากด shift Enter
‫ไม่มีอะไรเกิดขึ้น.
‫ทำไมถึงเป็นอย่างนั้น?
‫โปรดจำไว้ว่า Jupyter โน้ตบุ๊กถูกดำเนินการตามลำดับการทำงาน
‫เพียงเพราะเราขับเซลล์ลงมาตรงนี้ ไม่ได้หมายความว่ามันจะส่งผลต่อเซลล์บนนี้
‫สิ่งที่เราต้องทำคือกลับมาที่นี่ และเรียกใช้เซลล์นี้อีกครั้ง
‫เราจะไปที่นั่น.
‫ทีนี้ถ้าเราดูตัวเลขใน 24, 25 จาก 25 คุณเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น?
‫เนื่องจากเราเคยใช้เซลล์นี้เมื่อก่อนเป็น 24 และนี่คือ 23 ที่เรียกใช้โค้ดส่วนนี้
‫จึงไม่ส่งผลกระทบใดๆ จนกว่าเราจะรันใหม่
‫สิ่งสำคัญที่ต้องคำนึงถึง
‫Jupyter Notebooks ก็คือ การดำเนินการตามลำดับการทำงาน
‫ประเด็นสำคัญอีกอย่างก็คือ
‫ไม่เพียงแต่เราจะดูข้อมูลของเราในรูปแบบตารางเท่านั้น แต่ยังสามารถเริ่มดูในรูปแบบกราฟได้อีกด้วย
‫ดังนั้น คุณอาจเริ่มเห็นที่นี่ โอเค ถ้าฉันสามารถเรียกใช้โค้ดเซลล์
‫เซลล์ข้อความ และเซลล์รูปภาพได้ ฉันสามารถทำโปรเจ็กต์ทั้งหมดจากภายในสมุดบันทึกนี้ได้ ซึ่งถูกต้องแล้ว
‫ดูอีกสิ่งหนึ่ง
‫และนั่นคือถ้าเราต้องการนำเข้าภาพอื่น
‫ดังนั้นเราจะเปลี่ยนเซลล์นี้เพื่อทำเครื่องหมายการหลบหนี
‫M เราจะใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์หากคุณไม่เคยเขียนโค้ด
‫Markdown มาก่อน มีคำแนะนำดีๆ ทางออนไลน์เกี่ยวกับวิธีการเขียนโค้ด Markdown แต่โดยพื้นฐานแล้วคุณสามารถเขียนโค้ด
‫Markdown ชนิดใดก็ได้ คุณสามารถเขียนลงในเซลล์ Jupyter ได้
‫เรากำลังจะไปที่เราต้องการนำเข้ารูปภาพที่เราอัปโหลดก่อนหน้านี้
‫Dot png และคุณสามารถทำเช่นนี้กับภาพใดก็ได้
‫นี่จึงอยู่ในโฟลเดอร์ไฟล์นี้ที่นี่
‫เราแค่เน่าเปื่อยที่นี่
‫คุณสามารถทำได้ด้วยภาพของคุณเอง
‫โดยพื้นฐานแล้วนี่คือโค้ดมาร์กดาวน์สำหรับบอกให้นำเข้ารูปภาพนี้ไปยังโน้ตบุ๊ก
‫ถ้าเรากด shift ให้ป้อน
‫เราจะไปที่นั่น.
‫นี่คือกรอบงานของเรา
‫ตกลง.
‫เราเคยเห็นสิ่งนี้มาก่อน
‫ตอนนี้ สิ่งที่เราอาจทำคือสร้างส่วนสำหรับแต่ละขั้นตอนเหล่านี้
‫คุณจึงสามารถมาร์กดาวน์ได้อีกครั้ง
‫เอสเคป เอ็ม
‫คำจำกัดความของปัญหาอันดับหนึ่งที่เราสามารถพูดได้ว่าทำนายโรคหัวใจ
‫ฉันกำลังพิมพ์บางสิ่งที่เล็กกว่านี้
‫คุณอาจต้องการทำอะไรอีกต่อไป
‫จากนั้นเราก็สามารถมีลูก Skype เพื่อสร้างเซลล์ได้ห้าหรือหกเซลล์
‫สำหรับ.
‫ฉันไม่สามารถนับข้อมูลได้จริงๆ
‫นี่คือข้อมูลที่เราใช้
‫เราจะกด Escape M แล้วกะเข้า
‫ตอนนี้คุณสามารถเริ่มจินตนาการว่าเรามีกรอบงานของเราแล้ว
‫เราสามารถเริ่มต้นด้วยการกำหนดปัญหา
‫เราก็สามารถดูข้อมูลได้เหมือนที่เราทำที่นี่
‫เราสามารถย้ายสิ่งนี้ลงไปที่ส่วนข้อมูล จากนั้นเราก็สามารถสร้างตัวชี้วัดการประเมิน
‫จากนั้นเราก็สามารถดูคุณสมบัติของข้อมูลของเรา เราสามารถทำแบบจำลอง จากนั้นเราก็สามารถทำการทดสอบได้
‫ทั้งหมดนี้จากภายใน Jupyter Notebook
‫ยังมีอีกสิ่งหนึ่งก่อนที่เราจะจบการบรรยายนี้ เพราะเรายังเหลือเวลาอีกเล็กน้อยที่คุณสามารถทำได้ใน
‫Jupyter Notebook
‫ประเด็นหลักสองประการคือคุณสามารถเรียกใช้ข้อความและรูปภาพโค้ดทั้งหมดได้ภายในพื้นที่เดียวกัน
‫และสิ่งสุดท้ายคือ คุณยังสามารถเรียกใช้คำสั่งเทอร์มินัลจากภายใน Jupyter Notebook ได้อีกด้วย
‫ตัวอย่างเช่น เราต้องการเรียกใช้ LZ เหมือนกับว่าเรากำลังเรียกใช้ LZ บนเทอร์มินัล
‫ดังนั้นถ้าฉันไปที่นี่
‫และฉันใส่ไว้ใน LZ
‫มันจะแสดงรายการไฟล์ทั้งหมดในบัญชีผู้ใช้ของฉัน
‫หากเราทำเช่นเดียวกันใน Jupyter Notebook หากเรารัน LZ ในเซลล์โค้ดแล้วกด shift Enter
‫โอ้น่าสนใจ
‫นั่นอาจเป็นการอัปเดตที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน
‫โดยปกติคุณจะต้องพิมพ์เครื่องหมายอัศเจรีย์
‫แอลแซด
‫เอาล่ะคุณไป
‫คุณเรียนรู้สิ่งใหม่ทุกวัน.
‫บางทีคุณอาจไม่ต้องการเครื่องหมายอัศเจรีย์
‫แต่โดยทั่วไปในการรันคำสั่งเช่น
‫LZ like list คุณจะต้องมีเครื่องหมายอัศเจรีย์หน้าคำสั่งเทอร์มินัล
‫และสิ่งที่จะทำคือไปที่ดาวพฤหัสบดีแทนที่จะรันคำสั่งนี้เหมือนโค้ดหลามบางตัว
‫ให้รันมันเพราะมันมีเครื่องหมายอัศเจรีย์ราวกับว่าฉันกำลังเรียกใช้บนเทอร์มินัลแบบนี้
‫ดังนั้นคำสั่ง LZ จะแสดงให้เราเห็นไฟล์ต่างๆ ที่เรามีอยู่ที่นี่
‫เอาล่ะ ก็พอแล้วสำหรับบทเรียนนี้
‫จำไว้ว่า ฉันฟังดูเหมือนเป็นสถิติที่พัง
‫แต่สิ่งนี้สำคัญที่ต้องกำจัด นั่นคือ เซลล์ Jupyter Notebook จะทำงานตามลำดับตัวเลข
‫ถ้าเราวิ่งตรงนี้ a เท่ากับ 5,
‫ถ้าเราลงมาที่อันนี้แล้วข้ามอันนี้, มันจะเท่ากับ a เท่ากับห้า
‫แต่ถ้าเราวิ่งแบบนี้
‫ฉันจะเท่ากับหก
‫และคุณสามารถเรียกใช้เซลล์จำลอง โค้ดเซลล์ได้เช่นกัน
‫พล็อตรูปภาพต่าง ๆ ทั้งหมดภายในสมุดบันทึก
‫เราจะมีประสบการณ์มากมายเกี่ยวกับเรื่องนี้ตลอดหลักสูตรที่เหลือ
‫ดังนั้นโปรดคอยติดตาม