‫ยินดีต้อนรับกลับ.
‫เราได้ดูวิธีต่างๆ ในการอธิบายข้อมูลที่เรานำเข้าแพนด้าสองตัวลงในกรอบข้อมูลด้วยวิธีต่างๆ
‫มาดูวิธีการต่างๆ ที่เราสามารถดูและเลือกข้อมูลได้หลายวิธี
‫งั้นเรามาลงที่นี่ เราจะใส่อีกหัวหนึ่งเข้าไป
‫ดังนั้นเราจึงไปดูและเลือกข้อมูล
‫เราจะกด Escape และ M เพื่อเปลี่ยน Markdown และเข้าไป เพราะเราจะทำให้สมุดบันทึกของเราดูดี
‫สะอาด และสื่อสารได้ตั้งแต่ต้น
‫ในการเริ่มต้น สิ่งแรกที่คุณต้องทำคือดูที่ส่วนหัวของ data frame ของคุณ
‫ทีนี้ จำไว้ว่า มันมีวงเล็บหลังจากนั้น
‫มันคือฟังก์ชัน
‫และสิ่งที่จะทำคือส่งคืนแถวแรกหรือห้าแถวบนสุดของกรอบข้อมูลของคุณ
‫ตอนนี้คุณอาจจะคิดว่าทำไมห้า?
‫นั่นเป็นคำถามที่ดี
‫ฉันไม่แน่ใจทั้งหมด แต่ห้าดูเหมือนจะเป็นตัวเลขที่ค่อนข้างดี
‫ดังนั้นในทางปฏิบัติ สิ่งที่คุณน่าจะทำคือจัดการกับ data frame ของคุณในทางใดทางหนึ่ง
‫แล้วจึงเรียกหัวกับมันบ่อยๆ
‫ดังนั้นคุณจึงไม่มี data frames ของเราเพียงสิบแถว
‫ดังนั้นการโทรทั้งหมดก็ไม่เลว
‫แต่ลองนึกภาพถ้าคุณมีสิ่งเหล่านี้เป็นพัน ๆ ตัว
‫ดังนั้นสิ่งที่หัวหน้าทำคือมันให้สแนปชอตอย่างรวดเร็วในพื้นที่เล็ก ๆ ของเฟรมข้อมูลของคุณ
‫ดังนั้น หากคุณทำการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วสองสามครั้งที่นี่และที่นั่น คุณอาจต้องการดูแถวห้าอันดับแรก
‫และถ้าห้าไม่พอ คุณอาจต้องการดูเจ็ดอันดับแรก
‫ในขณะที่สิ่งที่สวยงามเกี่ยวกับหัวคือคุณสามารถพิมพ์ตัวเลขที่นี่และจะส่งคืนแถวจำนวนมากนั้นเพื่อให้คุณสามารถเล่นได้และส่งคืนแถวจำนวนเท่าใดก็ได้ที่คุณต้องการ
‫ด้วยเหตุผลบางอย่าง ถ้าคุณต้องการให้ส่วนล่างสุดของ data frame ของคุณ คุณสามารถใช้ dot tail และนั่นจะกลับมา
‫คุณอาจเดาได้
‫ห้าแถวล่าง.
‫วิธีนี้มีประโยชน์หากคุณทำการเปลี่ยนแปลงที่ด้านล่างของดาต้าเฟรม แทนที่จะเป็นด้านบน
‫ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงจะปรากฏที่ด้านล่างเท่านั้น
‫บางสิ่งเช่นนั้นมีความเหมือนกันมาก
‫คุณสามารถใส่หมายเลขที่คุณต้องการได้ที่นี่
‫กด shift และ enter มันจะเปลี่ยนสามแถวล่างสุดที่นั่น
‫ตอนนี้ สองฟังก์ชันถัดไปที่เราจะดูกันคือ ล็อก และ ฉันล็อก
‫ลองเขียนมันลงไปตรงนี้
‫ล็อคและจุด
‫ฉันล็อค
‫ก่อนที่เราจะลงรายละเอียด จำไว้ว่าเราต้องการเรียกใช้โค้ดก่อนเสมอ
‫ถ้าและเรียกใช้รหัส
‫นั่นคือคำขวัญของเรา
‫เรามาสร้างชุดข้อมูลกันที่นี่ เพื่อให้เราสามารถแสดงความแตกต่างระหว่าง Lock และ I lock
‫ดังนั้นฉันจะสร้างสิ่งที่เรียกว่าสัตว์
‫คุณชอบสัตว์อะไร
‫บางทีเนื่องจากเราใช้แพนด้า บางทีเราอาจจะใส่แพนด้าเข้าไปข้างในและงูอีกตัวหนึ่ง
‫ตอนนี้เราจะตั้งค่าดัชนีที่นี่
‫ตอนนี้ หากเราสร้างชุดข้อมูลโดยค่าเริ่มต้น ดัชนีก็จะเป็นศูนย์เช่นกัน ไม่ว่าเราจะมีหลายอย่างที่นี่
‫แต่ลองดูที่จริงมากกว่าพูดคุยเกี่ยวกับมัน
‫เพราะจำไว้ว่าถ้าสงสัยให้รันรหัสสัตว์ 0 ถึง 4 ตามลำดับ
‫แต่ถ้าเราต้องการดัชนีที่เรากำหนดเอง ซึ่งเราสามารถทำได้โดยส่งพารามิเตอร์ดัชนี จากนั้นเราใส่รายการของเลขศูนย์สาม
‫ตอนนี้เราต้องการให้ดัชนีนี้ไม่เป็นระเบียบโดยตั้งใจ เพื่อที่เราจะได้สาธิตการล็อกและล็อก
‫.
‫เราจะไปที่นั่น.
‫เรามีห้าอย่างที่นี่ ห้าอย่างที่นี่ ทั้งสองรายการหลาม
‫ทีนี้ ถ้าเรารันสิ่งนี้ เราจะเห็นว่าดัชนีของเรามีการเปลี่ยนแปลง
‫มาดูกันเลย
‫สัตว์ดอทล็อคสาม
‫ถ้าเราเรียกสิ่งนี้ คุณคิดอย่างไร?
‫จะกลับมาล็อค?
‫คุณสามารถพิจารณาสถานที่สั้น ๆ
‫เลยลองเปลี่ยนเป็นหมากับงูกัน
‫สวยงาม.
‫ดังนั้นสิ่งที่ล็อคหมายถึงคือหมายเลขดัชนี
‫เนื่องจากเรามีสามและสามตรงนี้ มันจึงคืนค่าสองรายการ
‫มาลองสัตว์กันเถอะ
‫ล็อคเก้า
‫คุณคิดว่าเรื่องนี้จะกลับมาพร้อมกับอะไร?
‫สัตว์อะไร?
‫เปลี่ยนเป็นที่สาม
‫สาเหตุเป็นเพราะนกอยู่ที่ดัชนีเก้า
‫ดังนั้นเราจึงสร้างนก
‫หนึ่ง สอง สาม หนึ่ง สอง สาม
‫ดัชนีเก้า
‫เอาล่ะ มาลองใช้กรอบข้อมูลการขายรถยนต์ของเรากัน
‫หากคุณไม่แน่ใจว่าสิ่งนี้มีลักษณะอย่างไร เราจะเรียกใช้ที่นี่เพื่อให้เราเห็นว่า
‫ตกลง.
‫ศูนย์หนึ่ง สอง สาม
‫ดัชนียังอยู่ในลำดับที่นี่
‫สวยงาม.
‫ตอนนี้เรามาวิ่งกัน
‫ล็อคจุดนี้
‫ล็อคสาม.
‫คุณคิดอย่างไร?
‫นี้จะกลับมาด้วย?
‫คันไหน?
‫มาลองดูกัน
‫วูสวยกลับมาด้วยตำแหน่งที่สาม
‫BMW สีดำที่สวยงามในราคา $22,000 สามารถเป็นของคุณได้ทั้งหมด
‫ฉันสามารถเป็นพนักงานขายรถยนต์ได้
‫คุณคิดอย่างไร?
‫ทีนี้มาลองอย่างอื่นกัน
‫มาลองล็อคตากัน
‫คราวนี้เราจะใส่บันทึกที่นี่
‫เราไปสัตว์ดอทฉันล็อคสามและคราวนี้เราทำล็อคตาแทนที่จะล็อค
‫แล้วถ้าเรามี 5 ข้อนี้ คิดว่าจะได้อะไรกลับมา?
‫มาลองดูกัน
‫เปลี่ยนเป็น Panda ตอนนี้เพื่อให้เราเห็น
‫มาสร้างเซลล์ใหม่กันเถอะ
‫สัตว์.
‫สวยงาม.
‫สิ่งที่ฉันชอบหมายถึงฉันชอบหมายถึงตำแหน่ง
‫ดังนั้นเราจึงสามารถเห็นได้ที่นี่
‫ศูนย์ หนึ่ง สอง สาม
‫ถ้าเป็นไปตามนี้.
‫จำรายการ Python และ data frames และ series เริ่มจากศูนย์
‫ฉันล็อคหมายถึงตำแหน่งในขณะที่ล็อคหมายถึงดัชนี
‫ลองใช้กรอบข้อมูลการขายรถยนต์ของเรา
‫ขายรถ.
‫ฉันล็อคสาม
‫อา.
‫มันกลับมาเหมือนเดิมกับล็อค
‫นั่นก็เพราะว่าถ้าเราขึ้นไป
‫ที่จริงเรามาทำที่นี่กัน
‫ขายรถ.
‫ถ้าเราดูที่กรอบข้อมูลของเรา ฉันจะล็อค
‫ตำแหน่งที่สามจำได้เพราะฉันชอบหมายถึงตำแหน่งดังนั้น 0123 จึงเหมือนกับดัชนีสาม
‫นั่นคือจุดสำคัญสองจุดที่คุณต้องจำเกี่ยวกับ ie ล็อคและล็อคคือฉันล็อค
‫หมายถึงตำแหน่งและเราจะล็อคที่นี่
‫ล็อคหมายถึงดัชนี
‫พวกเขาเป็นสองความแตกต่างหลักที่นั่น
‫ตกลง.
‫ตอนนี้ สิ่งที่สวยงามเกี่ยวกับสิ่งนี้คือการที่มีตัวล็อคตาและตัวล็อค คุณสามารถใช้การสไลซ์ได้
‫ดังนั้น หากคุณเคยใช้ Python น้อยกว่านี้ คุณอาจคุ้นเคยกับการ slicing แต่ถ้าไม่เคย ฉันจะแสดงให้คุณเห็นว่ามันเป็นอย่างไร
‫ดังนั้นเราอาจพิมพ์สัตว์
‫ฉันล็อค
‫โคลอนสาม
‫และความหมายคือ แทนที่จะพูดถึงมัน เรามาลองรันโค้ดกัน
‫คือให้สิ่งของในสัตว์แก่เราถึงตำแหน่งที่สาม
‫ตอนนี้ฉันชอบไม่รวมตำแหน่งที่สาม ดังนั้นมันทำให้เราจำได้ว่าเริ่มต้นจากศูนย์ศูนย์ 1 ถึง 3
‫มันจะให้เราสาม.
‫คราวนี้มาลองกับเพื่อนข้อมูลการขายรถกัน
‫ขายรถดอทล็อคโคลอนสามกะแล้วเข้า
‫เราจะไปที่นั่น.
‫มันให้เราถึงและรวมถึงดัชนีที่สาม
‫โดยพื้นฐานแล้วจะเหมือนกับการโทรออก แต่มีสี่สาย
‫ดังนั้นการขายรถยนต์จึงไม่มุ่งหวัง
‫ยอดเยี่ยม.
‫ตกลง.
‫ไปต่อกันเลย
‫เราเคยเห็นสิ่งนี้มาก่อนแล้ว แต่สมมุติว่าเราต้องการเลือกเฉพาะคอลัมน์คู่นี้และดูว่าเกิดอะไรขึ้นที่นั่น
‫ดังนั้น วิธีเลือกคอลัมน์คือพิมพ์ชื่อคอลัมน์ในวงเล็บเหลี่ยมถัดจากชื่อของดาต้าเฟรมเป็นสตริง
‫ย้ายเข้า.
‫มีคอลัมน์ไมค์
‫มาดูคอลัมน์สีกัน
‫สีรถขาย.
‫ยอดเยี่ยม.
‫เราเลือกแล้วว่า
‫ตอนนี้ มีสองวิธีที่คุณอาจเห็น
‫ฉันต้องการให้คุณคุ้นเคยกับการเลือกคอลัมน์ทั้งสองวิธีนี้
‫ดังนั้นถ้าเราไปทำ Carsales Dot make.
‫พิมพ์ง่ายกว่าอะไรทำนองนั้น
‫แต่นี่เป็นเรื่องเดียวกัน
‫ให้ฉันสาธิต
‫การขายรถทำให้โค้ดสองบรรทัดนี้ทำในสิ่งเดียวกัน
‫มาพิสูจน์กัน
‫ฉันจะแยกส่วนตรงนี้โดยกดปุ่มควบคุม
‫กะลบ
‫ฉันกำลังจะไปทำ
‫ยอดเยี่ยม.
‫และเรากำลังจะไปขายรถ
‫อย่าทำ
‫ตอนนี้ ข้อแตกต่างที่แท้จริงเพียงอย่างเดียวระหว่างสองสิ่งนี้คือไวยากรณ์
‫ดังนั้นไม่ว่าคุณจะต้องการใช้อันไหน
‫แต่สิ่งที่คุณควรรู้เกี่ยวกับเครื่องหมายจุดคือ ถ้าชื่อคอลัมน์ของคุณมีช่องว่าง เครื่องหมายจุดจะไม่ทำงาน
‫ดังนั้นหากเราลองทำสิ่งนี้เพื่อวัดระยะทาง
‫คิม.
‫มันจะกลับมาพร้อมข้อผิดพลาด
‫แต่ถ้าเราวางเซลล์ไว้ตรงนี้แล้วไปขายรถ
‫ไบโอโดมก็มา
‫เรียกใช้สิ่งนี้
‫มันจะส่งคืนมาตรวัดระยะทาง
‫ดังนั้นจึงมีความแตกต่างหลักสองประการระหว่างการเลือกคอลัมน์เดียว
‫สิ่งสุดท้ายก่อนที่วิดีโอนี้จะยาวเกินไปก็คือว่า ถ้าคุณอยากเลือกคอลัมน์เดียวแต่ใส่ตัวกรองลงไป
‫เรามาเริ่มกันที่คอลัมน์คู่กัน
‫แต่เราต้องการเฉพาะแถวที่มีรถเท่านั้น
‫ทำโตโยต้า.
‫ดังนั้นคุณสามารถถอดรหัสสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่?
‫เราว่าขายรถ
‫ตกลง.
‫แล้วเราก็ผ่านมันไปได้
‫เงื่อนไขเล็กๆ น้อยๆ ตรงนี้ เรียกว่า การจัดทำดัชนีบูลีน
‫ให้กด shift เข้าไปชมกันเลยครับ
‫นี่ก็คือว่า เฮ้ แพนด้า ให้กรอบข้อมูลการขายรถยนต์แก่เรา
‫และเงื่อนไขนี้คือฉันต้องการเฉพาะข้อมูลการขายรถยนต์ในคอลัมน์คู่ซึ่งเท่ากับโตโยต้า
‫ทีนี้ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราต้องการเฉพาะผู้ที่มีข้อมูลมากกว่า 100,000 กิโลเมตร บนข้อมูล บนมาตรวัดระยะทาง
‫ฉันมีข้อมูลในสมอง
‫นั่นเป็นเหตุผลที่เรากำลังพูดมัน
‫มาวัดระยะทางกันเถอะ Cam เพราะจำไว้ว่าเราไม่สามารถจดบันทึกจุดได้ ดังนั้นคุณสามารถสร้างนิสัยที่คุณต้องการพิมพ์ได้
‫โดยปกติ คุณจะเลือกวิธีหนึ่งในการเลือกคอลัมน์เดียวและยึดตามนั้นตลอดทั้งสมุดบันทึก
‫ดังนั้นเราจึงต้องการมากกว่า 100,000
‫ตอนนี้.
‫นี่จะเป็นการคืนดอกกุหลาบที่เป็นไปตามเงื่อนไขนี้
‫ดังนั้นคุณสามารถจินตนาการได้ว่าคุณจะก้าวหน้าแค่ไหนกับสิ่งนี้
‫หากคุณมีรถยนต์ 100,000 คัน คุณอาจใส่เกณฑ์ที่แตกต่างกันอีกสองสามข้อที่นี่
‫แต่นี่เป็นเพียงตัวอย่างการใช้งานง่ายๆ สองสามกรณีที่เราสามารถดูและเลือกข้อมูลได้
‫ตอนนี้ยังมีอีกสองสามสิ่งที่เราจะต้องผ่าน แต่เพื่อป้องกันไม่ให้วิดีโอนี้ยาวเกินไป
‫เราจะหยุดพักสักหน่อย กลับไปทบทวนสิ่งที่เราเพิ่งผ่านไปและฝึกฝนกันเล็กน้อยก่อนหน้านี้ อันถัดไป
‫มิฉะนั้น เราจะเห็นวิธีอื่นๆ ในการเลือกและดูข้อมูลในวิดีโอหน้า